“.... Bu kadar derinden aşık olmayan insanlar kendilerini kıskançlığa kaptırır;sevdiğinin bir başka bedenden zevk almasını istemez ama bu,aşk ile sahip olmanın birbirine karışmış halidir. Sahip,sevdiği insan mutlu olacaksa bile bunu bir başkasıyla yapmasını istemez. Hatta bu durumda sevdiğinin ölmesini tercih eder. Ama bir de aşkın en yüksek noktası var. Nedir biliyor musun?”
“Nedir?” diye sordum ama sormasam da anlatacağı belliydi.
“Kıskanmayı bile unutmak. Onu mutlu eden her şeyi ve herkesi sevmek. O noktada sahiplenmek biter,saf aşk kalır.”