Şilan Türel
@sirinok
26 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Türk TV haberciliğinden bir kesit...Edebiyat & Roman
Bir yeri bombalamışlar. Neresi olduğunu kaçırdım. Çok insan ölmüş olabilir. Ağır yaralılar var. Ambulanslar, polisler, yerde yatanlar, kaçanlar, düşenler... Daha fazla izleyemeyeceğim bu rezaleti. Matematik onları yok saymamıza yardımcı oluyor. Otuz kişi öldü. Yüz kırk dokuz kişi yaralandı. Evet ölüleri ve yaralıları saydığımıza göre içimiz rahat bir şekilde mutlu bir habere geçebiliriz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kedimi tanıyamadan.
Ya ben olmayı hayal ettiğim kişiden başka biriysem?
Bilmek dünyanın kolay işi artık, çağımız o meseleyi bilim ve teknikle çözüyor, şimdi insanlar hissetmenin sırrına ermek ihtiyacında.
Gece, sessizlik değil damıtılmış ses demekti. Gündüz bütün sesler birbirine karışıp gürültüye dönerken, gece her ses kendi sadeliğiyle belirirdi. Çocukluğun şarkıları, ruhun iniltileri, baykuşun ötüşü. Gündüzün karmaşasında bunlar anlaşılmazdı. Acılar, özlemler de öyle. İnsan geceleyin kendisiyle yalnız kaldığında anlardı saf sızıyı. Erguvan ağacının yanındaki pınarın sesi karanlıkta eski ağıtları çağrıştırabilir, yıllar önce yiten sevgilinin hüznü kalbi sarabilirdi. Gündüz o yükleri taşımak kolay, insan gerçekten yalnız olduğuna geceleri inanabilirdi.