Zorla Kürtleştirilenler ile her türlü kötü muameleye rağmen Ermeni kalmakta ısrar eden Ermeni aşiretleri hakkında ilave bilgiler:
İçinde bulunduğumuz zamanın ihtiyacını karşılamak adına; Diyarbakır Vilayeti'nin 1517'den itibaren Tatar-Türk egemenliğine girmesinden sonra, dinlerini ve inançlarını değiştirmek zorunda kalan bütün Ermeni aşiretlerinin kısa bir tarihini bu ek bölümde aktarmak istiyorum. Bunlar ancak bu şekilde ata yadigârı topraklarını kaybetmemiş ve ırklarının devamını sağlamışlardır.
Türkiye'deki bütün Kürt aşiretlerini ve Yezidileri (Şeytana tapanlar) [aynen] incelemeyi daha uygun bir zamanda yayınlayacağım bir tarih çalışmasına bırakıyorum. İlk olarak, kitabımın tarih bölümünde sözünü etmiş olduğum aşiretlerden başlayacağım ve sonra diğerlerini ele alacağım.
1. RUSHDOUNIK. "Reşkotan" adıyla bilinen bu yerleşik Kürt aşireti, Buşeri bölgesinin kuzeyinde yaşar. Burası, Batman Suyu (Kaghert Nehri) ile Revdan Suyu (Arzon Nehri) arasında kalır. Reşkotan şu yedi alt aşirete bölünür: Kasıka, Darmanka, Sikaki, Bebucanka, Bundurka, Çaluka ve Piroka. Bu alt aşiretlerin yaşadığı birkaç köyü aşağıda sayıyorum: Salib, Dara-Bi, Dara-Baru, Zedia, Hajina, Lijak, Reshuk, Merina, Khelukan, Durbessan, Bolehd vb. Bunlar yayladadır ve toprakları çok bereketlidir. Sakinleri ya tarımla ya da koyun besiciliğiyle meşguldür, Kendi liderleri vardır. Aşiretin tüm erkekleri iyi at biner ve iyi nişancıdır. Türk hükümetine asla asker vermezler ve her zaman yırtıcı, kavgacı olan doğalarını bugüne kadar muhafaza etmişlerdir. Türk makamlarını sadece kâğıt üstünde tanırlar.
2. MAMIGONIANLAR, şimdi "Mamikan" aşireti olarak anılırlar ve Redvan Suyu'nun doğusunda ikamet ederler. Bir zamanlar, Arzen adında ve şimdi bir yıkıntı halinde olan surlarla çevrili bir başkentlerinin