Mutlu olmak için ille başkalarının eline bakmaktan seni kurtaracak, kendi kendine güvenmenin çaresine bakacak bir düzen kuramaz mısın? Bir günü al, parçalara böl, hatta bir on dakika, beş dakika bile boş bırakma. Her dakikaya bir iş düşsün, her işi düzenle, şaş-maz bir titizlikle yap. Bak göreceksin, daha sen günün başladığını anlamadan akşam oluverecek, sen de, dakikalarının geçmesi için bir kimseye borçlu kalmayacaksın, vakit geçirebilmek için hiçbir kimsenin dostluğuna, anlayışına, sabrına, söyleşisine el açmış olmayacaksın. Kısacası, bağımsız bir varlığa yaraşır biçimde yaşamaya başlayacaksın.
"Acaba, sevgili dostum, durumumda bir değişiklik olmasını özlemenin temelinde, gittiğim her yerde beni izleyecek olan içsel, huzursuz bir sabırsızlık yatmıyor mu?"