siyenkov
@siyenkov
"Denizlerimiz sığ dağlarımız düzse
Nasıl yankı veririz?"
Şu anda okuduğu kitap
Sadık Hidayet'i ne kadar sevdiğimi anlatamam. Modern İran Edebiyatı'nın en güçlü isimlerinden biri. Vejetaryenliğin Yararları'ndan bahsetmeden önce "Kör Baykuş" ve "Hacı Aga" romanlarını da şiddetle tavsiye ediyorum. Hikayeleri de bir o kadar lezizdir.
Vejetaryenliğin Yararları ise bir inceleme. Hangi konu hakkında eksik bilgimiz varsa o konu ile ilgili dalga geçme, yersiz ve sevimsiz mizah yapma hakkımızı kendimizde buluyoruz nedense. Vejetaryenlik, veganlık da bunlardan biri. Açıkçası bu kadar sarsılacağımı düşünmezdim. Ancak bu bir parça soru işaretinin de olmasını engellemez. Vejetaryenlik hakkında giriş bilgileri almak için iyi bir seçim olabilir. Kitap Hz. Ali'nin sözüyle başlıyor: "Midelerinizi hayvan mezarlığı yapmayın."
(Kaynak gösterilmemesi yine soru işareti oluşturdu, Hz. Ali'nin bu sözüne dair kaynak belirten biri olursa sevinirim.)
Sadık Hidayet, vejetaryenliği 12 bölümde incelemiş. Bunlar:
1. Mide Faideleri
2. İnsanın doğal besini
3. Besinlerin kimyasal tahlili
4. Vejetaryenliğin tarihi
5. Etin zararları
6. Yiyeceğin pişirilmesi
7. Ahlak ve vejetaryenlik
8. Vejetaryenliğin üstünlüğü
9. Deneyler
10. Ekonomi ve Vejetaryenlik
11. Eleştirilere Yanıtlar
12. Sonsöz
Başlıklardan da anlaşılacağı üzre incelemede etin yararlı olduğunun insanlığa öğretildiğinden, aslında sandığımız kadar insanlık için elzem bir besin olmadığından bilimsel verilerle bahsediliyor. İnsanın, anatomik yapısı itibariyle de etobur beslenen bir varlık olmadığı ortaya konuluyor. Gerek çene, diş, el yapısı gerekse bağırsak yapısı argüman olarak sunulmuş. Etin besin değerleri incelenmiş ve birçok sebze, meyve tahıldan çok daha düşük değerlere sahip olduğu ortaya konulmuş. Öte yandan vejetaryenliğin tarihi üzerinde durulmuş, ilk çağ medeniyetlerinden bu yana azımsanamayacak sayıda
KARANTİNA GÜNLERİ İÇİN MUHTEŞEM BİR TERCİH!
Corona günlerinde keyifle okunacak bir kitap Decameron. Çünkü kitap şu an bizim de yaşadığımız benzer bir durumla başlıyor. 1348'de Avrupa'da büyük bir veba salgını ortaya çıkar. Özellikle İtalya'nın zarar gördüğü bu salgından etkilenen Gıovannı Boccaccıo o dönemin Floransa'sı üzerinden hikayelerini anlatır. Kitap Boccaccıo'nın konuşmasıyla başlıyor. Kitabın amacını anlatıyor giriş bölümünde. Müthiş bir salgın vardır, italya'nın büyük bir bölümü ölmüştür. İnsanlar ölüleri sabahın erken saatlerinde kapının önüne koyar daha sonra görevliler sokak boyunca insan cesetleri toplarlarmış. Dokunanlar da etkilenir ve kısa sürede ölürmüş. Cesetler, hastalar, ilaçlar pis kokularıyla havayı da kirletirlermiş. Salgının başlangıcında erkeklerde de kadınlarda da kasıkta, koltuk altlarında yumrular ortaya çıkıyormuş. Kimisi elma kimisi yumurta büyüklüğüne ulaşıyormuş. Halk dilinde buna hıyarcık deniliyormuş. Hıyarcıklar daha sonra vücudun her yerine yayılıyor, renkleri mora yaklaşıyormuş. iyileşmek şöyle dursun birazcık düzelir olmak için bile ne bir ilaç ne de bir tedavi yöntemi varmış. Neredeyse iyileşen hasta yok gibiymiş. Hastalığa yakalananlar üç gün içinde ölüyormuş. Hastalık; hastaların giysilerine, kullandıkları elledikleri nesnelere dokunarak da yayılıyormuş. Tabii 1300'lü yıllarla şimdiyi kıyaslamak çok doğru olmayacaksa da biz de son zamanlarda benzer korkuyla karşı karşıyayız. Anneler babalar çocuklarını bırakmışlar, kimse kimseye yardım etmiyormuş, kıyamet günü gelmişcesine herkes kendi derdine düşmüş. Her şeyden uzak durup kendini karantinaya alanlar da varmış, hiçbir şeyi umursamayıp yiyelim, içelim, eğlenelim bu dünya kimseye kalmazcılar da varmış.
Floransa'nın neredeyse bomboş kaldığı bir günde bir salı sabahı Santa Maria Novella Kilisesinde yas giyisilerine