Serra Uçar
@skatzeu
33 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şöyle ya da böyle olmak elbette kendi elimizde. Bedenimiz bahçemizdir, irademiz de bahçıvanı. İster ısırgan dikersin, ister kekik; istersen hıyar yetiştirir, kabak ekersin. Bahçeni ya tek bir bitkiye ayırabilirsin ya da bir sürü çiçekle doldurabilirsin, yeter ki sen iste! Bahçenin kısır kalması da senin elinde; verimli, bakımlı olması da. Bunların hepsini yapmak irademize bakar. Neyse ki duygularımız mantığımızla dengelenmiş. Yoksa damarlarımızdaki şu azgınlık, içimizdeki şu şehvet düşkünlüğü bize ne oyunlar oynardı. İyi ki mantık denen bir şey var da, kuduran isteklerimizi, bedenimizin iğnelenmelerini, dizginsiz tutkularımızı bastırabiliyoruz. Senin aşk dediğin şey, işte bu tutkularımızın bir uzantısı, bir sürgünü.
Yoksul olup haline şükreden insanın, kendi de zengindir, gönlü de. Oysa zenginliği sınırsız olduğu halde, her an yoksul düşme korkusuyla yaşayanın, bir kış kadar yoksul hayatı vardır.
En kara günahları işletecekleri zaman şeytanlar, bunu önce sevap diye yutturmaya kalkarlar.
Es, uğulda sen kış rüzgârı, insanların nankörlüğü gibi insafsız değilsin sen. Soluğun haşin de olsa, keskin değildir dişlerin, çünkü görünmezsin ortada.
Görüyorsunuz, mutsuz olan yalnızca bizler değiliz. Bu uçsuz bucaksız, evrensel tiyatroda bizim oynadığımızdan da acıklı sahneler var.
Bütün dünya bir sahnedir kadın, erkek bütün insanlar da oyuncular. Her birinin giriş ve çıkış zamanları vardır. Her insan kısa ömrü içinde çeşitli roller oynar.