Kendindeki şu müthiş savaşa bak.
Başkalarının savaşı ile ne diye meşgul olup durursun?
Sen kendi kayığına bak,sen kendi dalgana bak,sen kendi denizine bak..
Dünyada oturacağımız bir ev için ömrünün çoğunu çalışarak geçiren nefsimiz, cennette oturmak istediği ebedi evi için hiç yorulmayacak mı ? Yoksa böyle bir talebi ve ihtiyacı bulunmuyor mu ?