(...) Sen çok daha parlaksın çünkü.
Sen tüm göklerdeki yıldızların ilki,
Sen aydınlatırsın geceyi..
Reklam
Her yeri kapatılmış labirentte, çıkış arıyorsun. Oysa tek çıkış gökyüzü.. Başını kaldırıp bakmıyorsun !
Neden böyle güzelsin hala ? Yoksa,
Ele avuca sığmayan ölüm mü aşık oldu sana ?
İnanayım mı, o iğrenç canavarın bu karanlıkta
Sevgilisi olasın diye seni sakladığına ?
"Juliet'im olmaya hazır mısın ?"
Şaşkınlıkla başımı kaldırdığım sırada, garip bir şey oldu. Ben daha cevap verecek kadar bile düşünmemişken diğer yanımdan kusursuz bir ses geldi. Onun sesi "Çok heveslenme" diye mırıldandı. "Juliet, Romeo'nundur."
Öyleyse dudaklarından öperim,
Orada bir parça zehir kalmıştır belki ;
Bir zamanlar hayat veren dudakların
Bu kez son versin hayatıma.