Turgenyev’ in kendi gibi tutuklanan veya sürgüne gönderilen, baskı altında yaşamlarını sürdüren ülkenin aydınlarının yazgısına odaklanarak yazdığı ve rüya ile gerçeklik arasındaki öykünün olduğu iki parçalık bir eser.
Belki de zaman ıstırabın sona ermesi, sonsuza dek sürmemesi için icad edilmiş bir şey. Bunun bir anlamı olmalı. Peki ya tam tersi, mutluluk, o sonsuz mu? Mutlulukta zaman yoktur. Cennette saatlere yer yoktur.
Ah, insan olmak öyle hazin bir şey ki. Yıllar geçtikçe, ne olduğunu anlamadan, siz de diğer insanlar gibi olursunuz, insana özgü bütün rahatsızlıklar sizi de bulur. Düşüncesizlik, kibir, öfke ve başka pek çok şeye araç olmaktan başka bir şey gelmez elinizden. Bunları kim ister? Kimin ihtiyacı var? İnsanın içindeki, ruhunun işgal etmesi gereken yeri bunlar doldurur.