Başaracağım, sevgili dostum, sana söz veriyorum, kendimi düzelteceğim, her zaman yaptığım gibi yazgımızın karşımıza çıkardığı ufak tefek sıkıntıları artık tekrarlayıp durmayacağım; icinde bulunduğum anın tadını çıkaracağım, geçmiş benim için geçmişte kalacak.
Başkalarına söyleyecek bir sözüm olabilmesi için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum. Bana bugün, ne yapmalı? diye soracak olurlarsa, ancak, önce kendini düzeltmelisin, diyebilirim. Bir temel ilkeden yola çıkmak gerekirse, bu temel ilke ancak şu olabilir: Kendini çözemeyen kişi, kendi dışında hiç bir sorunu çözemez.
Bana anlatabilirdirdin Selim. Böyle bir durumda kim dinlemedi ki seni? Ne yaptın son aylarda? Anlamasam da dinlerdim seni. Bir hukukumuz vardı hiç olmazsa. Ölümcül düşüncelerini hafifletirdi belki bir insanın varlığı. Belki de anlatmaya çalıştın birilerine. Kim bilir? Anlatamadın; belki o insanın yüzüne bakar bakmaz anlatmanın yararsızlığını gördün. ... Sen olmadan seni nasıl öğrenmeliyim?