Sümeyya
@smeypc
Şu anda okuduğu kitap
Kırmızı ışığı pas geçmiştim ki beni durduran öfkeli bir polis düdüğü sesi oldu.
“Ne oluyor!” diye parladı adam.
“Hiç,” dedim gülerek.” Hayat öyle güzel ki!”
Gerçek Fransız için bundan daha güzel “pardon” lafı olamazdı.
“Bas gaza öyleyse!”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mizah çoktandır kurtarıcımdı ve hayatım boyunca da öyle kalacaktı: Herkesten, her şeyden daha güvenilir ilkyardım unsuru.
Denizi seyrettim ve bende bir şeyler değişti. Ne olduğunu tam bilemiyorum; sınırsız bir huzur belki, biraz bitkinlik…
Bazı kitaplar vardır hakkındaki yorumları görüp yok ya abartılıyordur bu kadar da değildir deriz, hayal kırıklığı payı bırakırız, ben o kadar da etkilenmem heralde deriz. Ben tam olarak kitaba bu hislerle başladım, ancak kitap ilk 5-10 sayfasında beni tam da vadedilen hislerle yakaladı.
Üçleme olan bu kitap ilk kitap Büyük Defterde ;ikiz çocukları olan bir annenin, çocuklarını savaş sebebiyle yıllardır görüşmediği çocukların anneannelerine bırakmak durumunda kalmasıyla başlıyor. Çocukların zihninden yeni hayatlarını görüyoruz ve o kadar gerçekçi ki tüyleriniz havalanıyor. Yazar yaşanılanları çocukların zihninden çok salt bir dille aktarıyor ki çokça demagoji anlatısı olmasını bekleyerek başladığınız kitabı an be an çarpılarak okuyorsunuz.
Kitabın anlatısı örneği görülmemiş düzeyde çarpıcı. Başka nasıl ifade edilir bilmiyorum. Psikolojik altyapısı var. Anlamlandırmak oldukça güç.
İkinci kitap Kanıt’a tam bir kafa karışıklığı, gerçek ne yalan ne, kim kimdi, doğrusu neydi, yaşanan ne yazarın amaçlamadığı şey ne;okura sanrı yaşatmak mı,doğru bildiğin şey farklı olduğunda ne hissetmeli bunu vermek mi ve nihayetinde karakterin zihni oluyoruz ve biz o sanrıyı yaşıyoruz, karakterlerin yaşadığı şeyi yaşıyoruz…
Üçüncü kitabın adı Üçüncü Yalan ama bu okura söylenen üçüncü yalan değil daha fazlası var, işleyiş açısından anlatılan asla doğrusu değil çünkü yazar karakterlerin zihnine sinmiş ordan konuşuyor bizimle olaylar üzerinden değil, okur olarak çözmeye çalışıyoruz ve sağlıklı zihinler üzerinden değil de savaşın insan psikolojisini nasıl darma dağın hale getirdiğini, bir aile dağıldığında sağlıklı ilişki yürütmenin güçlüğünü fark ediyoruz. Ve sona doğru düğüm çözülüyor olayın rengi değişiyor kitabın başını tekrar okuma ihtiyacı doğuyor çünkü başıyla sonunda anlatılan asla
