Ey sermayesizlere sermayeler veren, lütuflar eden Tanrı, ne olur komşu hakkını gözetsen!
Gönlüm dertlerle, canım acıklanmalarla dolu... İştiyakınla bulut gibi ağlamakta, gözyaşı dökmekteyim.
Derdimi söylesem, mecalsiz bir hâle gelirim... Derdimi arz etmeme de imkân yok!
Kılavuzum ol... Yolumu yitirdim; bana devlet ver... Vakitsiz gelip çattım!
Ümitsiz değilim, kararım yok... Ümidim şu: Belki yüz binlerce kişinin içinde beni tutar, bana lütfediverirsin, olur ya!
