Bazen kötü şeylerin olacağı en başından bellidir. Fakat günah üzerimize kalmasın, şom ağızlılıkla suçlanmayalım diye sözcükleri yutarız,kötülük elini kolunu sallayarak aramızda dolanırken gözlerimizi yummayı seçeriz.
Annesi kanser olan bi çocukluğun, annesi kaybetme sürecini anlatıyor. Okurken içim acıdı. Çünkü benim annem de 4 Mart’ta teşhis aldı. Küçük bi çocuk annesini gözü önünde yitiriyor. Duygularını bile ifade edemiyor ve halüsinasyonlar görüyor. Ne kadar zor bir evlat olarak, annenin çöküşüne şahit olmak. Hastalığı bilmek, kabul edememek. Çocuk kalbi ile neler yaşıyor. Allah annelerimize hayırlı, sağlıklı ve uzun ömürler versinler.