“Çalışacağım yazmaya, aklımda kalanları, olaylar zincirinden zihnimde kalanları yazmaya. Belki genel bir sonuca varırım, hayır, fakat içim rahat eder, inanabilirim kendim. Çünkü benim için hiç önemi yok, inanmış inanmamış başkaları. Lâkin tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.
Biz insanlar heteronomuz, diye devam etti Xenia. Kendimiz düşünüp bulmadığımız şeylerden istifade ederiz. İster hamamböceği olsun, ister kaplan, hiçbir hayvan sorumluluğunu insanlar gibi hayatın vestiyerine bırakmamıştır.