Sümeyya Sarı
@smyy_sa
Öğretmen
38 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir varoluşun romanı. Roman, Martin Eden' in (ana karakter) kendini bulmasını, potansiyelini gerçekleştirme yolculuğunu, kendini bulduktan sonra çabaladığı hedefine varınca heyecanını kaybetmesini ve sonunda onu hayata bağlayacak bir amacının kalmayışını konu ediniyor. Kitabı okurken 'Martin Eden' karakterini Gonçarov' un 'Oblomov' karakteri ile karşılaştırdım. Oblomov, hayatı ne kadar bezginlik ve vazgeçmişlikle yaşıyorsa, Martin Eden tam tersi bir yönelişle hayata dört elle sarılıyor. İki karakteri birleştiren nokta; onları değişmek zorunda bırakacak, aşk duygusu ile tanıştıracak kadınlarla yollarının kesişmesidir. İki karakter de aşık oldukları kadınlara yakışmak, onlarla aynı yolu yürümek için önceki yaşayışlarına veda etmek zorunda hissediyor. Süreç içinde değişseler de özlerinin temel taşlarını tamamen bırakamıyorlar ve aşklarını kaybediş...Martin Eden, hayatının anlamı olarak gördüğü 'Ruth' u kaybedince büyük bir boşluğun içinde debeleniyor, zihninde bitmez tükenmez sorgulamalar başlıyor ve sonunda her şeyden vazgeçiş... Martin Eden' in yazarlık serüvenindeki büyük başarıları da içindeki boşluğu doldurmuyor. Martin Eden' in başarma azminin etkileyiciliği, kitabın sonunda intihar etmesi ile yerini hayal kırıklığına bıraktı, üzücü bir sondu.
Yazarın betimlemeleri, duygu durumlarını aktarışı çok etkileyici. Okuru kitabın içine çeken bir yorumlama...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitapta Nazi yönetiminin yahudilere karşı izlediği politikanın toplumsal yaşama aktarılışı dokuz yaşındaki Bruno' nun gözünden anlatılıyor. Bruno, Hitler tarafından görevlendirilen Alman bir kumandanın oğludur. Babanın görevi dolayısıyla Berlin' den out-with diye adlandırılan yahudi toplama kamplarına taşınma süreci çocuk duygusallığı ve çatışması ile ele alınıyor. Bruno' nun yeni evinde tanıştığı ve arkadaşlık kurduğu Shmuel ise tel örgülerin ardındaki toplama kamplarında yaşayan yahudi bir çocuktur. Bruno ve Shmuel' in arkadaşlığı onları ayıran tel örgülere rağmen çocuk saflığıyla gelişmiştir. Bruno' nun gözünden Shmuel betimlenirken Shmuel' in solgun, hasta görünümüne, çukura kaçmış gözlerine, zayıflamış bedenine, zayıflamış ellerinin derisinde beliren damarlara dikkat çekilmiştir. Bu betimleme bana şu anda soykırıma uğrayan Filistinli çocukların görünümünü hatırlattı. Bir zamanlar zulme uğrayan şu anda zalimin kendisi. Zulmettiği ise bir zamanlar kendisine zulmedenler değil, zulümden kaçarken sığındıkları topraklardaki misafirperver insanlar. Kitap şu sözlerle bitiyor: "Bu, Bruno ile ailesinin hikâyesinin sonu. Elbette tüm bunlar çok uzun zaman önce oldu ve böyle bir şey bir daha asla olamaz. Bu zamanda ve bu çağda tabii ki..." Malesef ki bu çağda böyle bir şey Yahudilerin eliyle zalimce yeniden yaşanıyor.
Okumakta ve devam etmekte en çok zorlandığım kitap olabilir. Okurken diyaloglar ve karakterler çok karıştı. Hangi diyaloğun hangi karaktere ait olduğunu takip etmekte oldukça zorlandım. Bu durum çeviriden kaynaklanıyor olabilir mi diye düşündüm fakat kitap 144. sayfadan itibaren daha anlaşılır oldu. Bu kitabı gerçekten keyifle ve sıkılmadan okuyan biri oldu mu merak ettim.
Kitap, dünya tarihinde iz bırakmış ve toplumları etkileyen isimlerin anlatıldığı bölümlerden oluşmaktadır. Yazar, kitapta düz bir anlatımdan kaçınmıştır, okuyucuyu içine çeken bir dil kullanmıştır, okurken zihninde bir resim canlandırıyor fakat yazarın sıklıkla kullandığı devrik cümleler zaman zaman anlamamı zorlaştırdı.
Kitap kısa denemelerden oluşmaktadır, yazarın bakış açısı karşısında bazen ben bunu nasıl düşünemedim dedim, bazı denemeleri okumanın tadını sonuna kadar çıkartıyor, bazı denemeleri okuyunca geçmişten bugüne bazı olumsuzlukların hâlâ devam ettiğini fark ettim.
