Bilge
@snbilge
Ama, insanların bir kısmı ben ne kadar hatalı olsam da beni seviyor, bir kısmı da ben ne kadar mükemmel olursam olayım benden nefret ediyor.
Mücadele ile savaş arasındaki bir diğer önemli ayrım, mücadeleyi kendi gelişimin için, savaşı ise kendini diğer insanlara kanıtlamak için yapıyor olman.
"Kâhyaların hepsi çiftlikten çalar, bunu da masraflara yazmalısın." Evet, tam olarak böyle, kâhyalar hep çalar ama önemli olan ne kadar çaldığıdır. Hiç çalınmasın dersen, her zaman kontrol etmen, geceleri uyumaman, her zaman tetikte olman gerekir. İşte o azıcık çalma payı, senin rahat olmanı sağlayan kısım. Zaten çok çalınırsa fark edersin.
İnsan mücadeleden korkar ve konforlu alanından çıkmak istemez ama mücadele onu gerçek anlamıyla yaşatan şeydir.
Önemli olan geçmişe yanmak değil, geleceği planlamaktır.
Ve bütün duraklardan sonra varılması gereken nihayet: kabullenme ve bütünleşme. Bu noktaya varışımız çoğunlukla kendi kendine olmayabilir. İnsan hangi aşamada olduğunu fark etmeli ve içinde bulunduğu durumu sorgulamalı: Yaşadığın her şeyin insani olduğunu, öfkenin de suçluluğun da hepsinin gerçeklik payları olduğunu bilmen gerekiyor.