Bilge
@snbilge
Kitap bir insanın okuyabileceği en güzel bilim kurgu romanlarından biri bence. Birbirinden çok farklı karakterlerin hayatlarının zaman içerisinde kesişmesi çok kusursuzca kurgulanmış. Kitabın kurgusunun okuyucuyu kendine çekmesi ve olayların akıp gitmesi bir yana özellikle olasılık ve fizikle ilgilenen kişiler için okuması daha da keyifli olan bir kitap. Bu kitap bana şu farkındalığa ulaşmamı sağladı: Aslında şans diye bir şey yoktur. Her şeyin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği bellidir. Sadece biz bu gerçekleşme olasılıklarını hesap edemediğimiz için o durumun gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini bilemiyoruz ve bu belirsizliğe şans adını veriyoruz. Örneğin paranın yazı ve tura gelmesi bile şans değil; paranın konumu, atılış hızı, yapıldığı malzeme, ortam şartları göz önünde bulundurulsa yazı mı tura mı geleceği hesaplanabilir ama bunu yapamadığımız için yazı ya da tura gelmesini "şans" olarak adlandırıp işin içinden sıyrılıyoruz. Bu kitap bana tam anlamıyla şunu hatırlattı: Her şeyin bir sebebi var ve hiçbir şey tesadüf değil.
Birden çöp kokusu sardı her yeri. Sanki tüm diğer duygularını bastırıyordu bu koku. Hızla arabasına doğru yürüdü kokudan uzaklaşmak için. Tam o sırada sokağın karşısındaki dondurmacıyı gördü. Zamanlaması bu kadar iyi olamazdı. Ağır kokuyu ikinci kez duyduğunda birden çikolatalı dondurma çekti canı. Dondurmacıya gitmek için etrafına bakmadan sokağa atıldı. Otobüsü gördüğünde artık çok geçti. Tversky havaya uçtu. Yere düşünce de otobüsün ön lastiklerinin altında ezildi. Kaburgaları anında yüzlerce parçaya ayrıldı ve ciğerleriyle kalbini deldi. İnsanların acil yardım çağırmak için, İspanyolca bağırdıklarını duyduğunda artık çok geç olduğunu biliyordu. Karanlık bastırmaya başladığında en azından kokuyu almadığına şükrediyordu. Neden karşıya geçmek istediğini o anda düşündü. Birkaç saniye daha yaşasaydı korkunun ne anlama geldiğini, önemini anlayabilirdi; ama zamanı dolmuştu.
Bilinci kaybolurken son bir şey düşündü: 'Dondurma sevmem ki ben!'
Bir ay önce Julia, Nava'nın elini son bir kez tuttu ve öldü. Gülümsüyordu... Dondurmayı düşünüyordu.
