M.
@snjao
Türk Aynştaynı Oktay Sinanoğlu'nun yazılarının, televizyon programlarındaki konuşmalarının derlendiği bu kitabın yazılış amacı açıkça bellidir ve bu da Türk halkını bilinçlendirmektir. Diğer meslektaşları gibi yalnızca kendi alanıyla yahut yalnızca laboratuvarla ilgilenmeyen Oktay Sinanoğlu'nu fazla anlatmaya gerek yoktur sanırım. Bilim adamı gözüyle gördüğü dünyayı ve doğruları ne pahasına olursa olsun anlatan yazar bu kitabında da yine bunu yapıyor. Halkımızı nasıl kimliksizleştirdiklerini, nasıl ele geçirdiklerini, millî olmayan millîleri bir güzel anlatıyor. Bunları kimin ne amaçla yaptığını da söylüyor. Türkçemize sahip çıkmayı, birlik olmayı, sorgulamayı ve anlamayı bizlere öğütlüyor. Kitapta çok küçük bir kısma katılmasam da çok bilgilendirici bir kitap. Herkese tavsiye ederim. İyi okumalar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cengiz Aytmatov'un 1970'te neşrettiği romanı Beyaz Gemi... İçinde birçok güzel mesaj barındıran kitap orman korucularının yanında kalan bir çocuğu başkahraman olarak alıyor. Dedesi ile yaşayan kahramanımız 7-8 yaşlarında masallarla büyüyen bir çocuktur. Ama daha fazla detaya girmeyeceğim bu konu hakkında. Kitap Kırgızların geleneklerine bağlılığını gösteriyor fakat her Kırgız'ın da aynı olmadığını anlatıyor. İnsanların kötülüğü değil iyiliği seçmesi gerektiğini söylüyor. İyiliğe nankörlükle karşılık verilmemeli diyor. İhtiras iyi değil peşine düşme diye öğütlüyor. Bunların yanında belki yazarın amacı değildir ama romandan şu mesaj da çıkıyor: Hurafelere derinden bağlanmak insanın sonu olur. Bunlar gibi birçok mesajın ve güzelliğin bulunduğu kitabı fazla uzatmadan tavsiye ediyor ve yazımı okuduğunuz için teşekkür ediyorum. İyi okumalar.
"Bu Ülke" Cemil Meriç'in yalnızca onu yazmak için gönderilmiş olabileceğini söylediği deneme türündeki muhteşem kitabıdır. Okuduğum baskısında yazarımızın daha önce yazmış olduğu kitaplar ve yazılardan alıntılarla bize "Entelektüel Bir Biyografi"si sunuluyor. Yaklaşık 70 sayfanın ardından "Bu Ülke" kitabını okumaya başlıyoruz. Tanzimat ve sonrası dönemde Türk aydınının halkla bağlantısız olmasından dem vuruluyor kitapta . Cemil Meriç Türk aydınının kabul etmek istemediği ama kendisi ve tüm Türk halkı için en makbul ve makul seçeneği seçmediklerini anlatıyor. Türklerin batılılaşma serüveninin anlamsız olduğunu bazı batılılardan tanık gösterme tekniği ile faydalanarak anlatıyor. Türklerin kültürlerinin gayet yeterli seviyede çağdaş olduğunu batılılardan yalnızca ilim/bilim devşirmenin gerekli olduğunu söylüyor. Batılılardan alınan kültür ve "izm"lerin - haliyle - batılılar için olduğunu Türklere uygun olmadığını fakat bunu aydınınların birçoğunun - neredeyse hiçbirinin - anlamadığını gözler önüne seriyor. Milliyetçi(!) aydınlarımızın kendi halkına olan nefretini de eleştiriyor ve artık bazı yazarlar ve aydınlar hakkında birkaç sayfalık bilgiler veriyor - sırasını hatırlamıyorum tam olarak -. Tabii tüm kitapta geçen bazı terimler, isimler hakkında bilgiler bulunduran kanaviçe bölümünü de unutmamak gerek. Gayet güzel ve genellikle yeterli olan bu bölüm okuyucunun kitabı daha iyi anlamasını sağlama konusunda çok başarılı. Kanaviçeden de bahsettikten sonra neden bu kitapta yer aldığını açıkçası pek anlamadığım bir paragraflar silsilesinden söz etmekte fayda var. Birbiyle alakalı en fazla art arda birkaç paragraf görebildiğimiz bu son bölümde birbirlerinden neredeyse tamamen bağımsız ama bir o kadar da güzel ve anlamlı yazılar sunuluyor bizlere. Artık burada da incelemeyi
