“Her şeyin içinde kendini yok etme potansiyeli olduğunun tartışıldığı kısımla ilgili bir sorum var. Göz iltihabı gözü tahrip ederek görmeyi imkansız hale getirir ve pas demiri çürütüp tamamen parçalar diye örnek vererek açıklanıyor da. Bunlarla benzerlik gösteren insan ruhu neden bu tür ahmakça ve kötü özellikleri sebebiyle helak olmuyor?”
İnsanın ruhu, kendi kendini çürüten şeyleri fark edip onlara karşı koyabilen tek varlıktır. Demir paslandığını bilmez, göz iltihap kaptığını bilmez. Ama insan, öfkesinin, kibirinin, korkularının onu içten içe kemirdiğini fark edebilir. Kötülük yapabilme kapasitesiyle birlikte iyileştirme kapasitesi de gelir; tıpkı bir makinenin üzerinde kendi mühendisini taşıması gibi. Ruhun "helak olmamasının" sebebi kötü özelliklerinin olmaması değil; kötü özelliklerini dönüştürebilecek bir bilinç taşımasıdır💫