GEÇMİŞİN YÜKÜ
Ayşegül Kefeli Jones
Perseus Yayınevi
402 sayfa
Bir çekiliş neticesinde bana ulaşan kitabı okudum... Neden böyle kitaplar pek tanıtılmıyor anlamıyorum... Yazımı ve anlatımı akıcı ve sade... Olaylar aklınızda kalıyor... Okudukça bir sonrakinde ne olcak merak ediyorsunuz...
"Samimi, akıcı ve zekice." ile " Soluksuz okuyacağınız nadir romanlardan biri." tanıtımı kapağında işlenmiş... Aynen tanıtıldığı gibi de bir roman...
Ya editörlük bir hata, ya da basımevi hatasıdır bilemem; kelime hataları ve noktalama işaretleri hataları vardı...
Hikayemiz ise beş kişinin üzerinde taşıdıkları geçmiş yüklerinin birbirlerine yaşattıkları anlatılmış... Zeynep Sofia esas kahraman ve kilit noktası... Urla'da başlayan baskılar olaylarla İstanbul ve San Francisco'ya ulaşan Sofia ve sırları ile kocası Henry'nin yaşam öyküsü...
Aylin, ailesi ile Urfadan kaçıp Almanya geliş, burda yaşanılanlar acı olaylar, San Francisco'ya geliş...
Firuze, mankenlik ile başlayan, yaşamış olduğu mafya babası ile geçirdikleriyle başına gelenlerle İstanbul'dan San Fracisco'ya gelişi...
Sürreya, zengin ailenin çocuğu, çocuklukta yaşadığı tecavüz ve sonrasında aykırı yaşantısı ile gerçekleşen olaylarla San Francisco'ya gelişi...
Kahramanımız, yaşadıkları neticesinde zor durumdadır... Aylin'den tehditle tedarik ettiği morfin ile yaşar... Kocası son dönemde Camilla ile birlikte olduğunu düşünmektedir... Onu ortadan kaldırmak için Aylin-Sürreya-Firuze'yi tehdit eder...
Zeynep Sofia son bir yemek vermekte ve hepsine bir süpriz hazırlamaktadır... Aylin, Sürreya ve Firuze'de ona bir süpriz peşindedir. Ayrıca Camilla'nın annesi Maria da süpriz peşindedir... Kim tam bir süpriz yapacaktır...
Güzel okumalar...
Emma Chasee diye öyle çok bağırıldı ki tamam dedim dalıyorum bu seriye. Her yerde vardı bu seri h e r y e r d e . . .
Tam bir 'ikisini de seviyorum' kitabı.
Mantıklı tek bir ilişki yok. Genç yaşta baba oluyor, okumak için sevgilisinden ve kızından uzak bir yere gidiyor buraya kadar tamamım. Tabii ki okusun meslek sahibi olsun kızına baksın ama ne zaman ayrıyken başkaları ile birlikte olabiliriz sıkıntı yok olayını okudum tamam dedim battı güneşim.
O ne demek ya hani çook seviyordun kızı. Hayır okulu okumuş, çok iyi avukat olmuş ama ne onların yanına dönmüş ne onları yanına almış. Açık konuşalım 'herkesle olam sonra senin yanına dönemci' karaktersiz erkek karakteri Stanton. Aslında iş arkadaşı Sofia'ya aşıkmış. Yallah. Bakın bu gerçek olsaydı yani Sofia ablamıza aşık olsaydı ve o yüzden kızının annesine dönemeseydi gerçek aşk derdim ama yok... Niye yok çünkü son sayfaya kadar kızının annesinin düğününe engel olmaya çalışıyor son sayfada hoop 'aman tanrım aslında ben Sofia'ya deli gibi aşığım nasıl olur' deyip ona dönüyor. Ne muhteşem aşk ama.
Sofia da ayrı nane. Sen neden sevdiğin adamın kızının annesinin başka adamla olan düğününü iptal etmek için sevdiğin adamla onun ailesinin evine onun yanında gidiyorsun. Şimdi fark ettim sadece bu cümleyi yazsam yetermiş ne kadar mantıksız olduğunu anlatmak için.
Yani öyle tutkulu bir aşk yok kitapta bence. Dava özetleri serisi dediklerinde aklımda şöyle çekişmeli bir iş hayatının ortasında birbirlerine mahkemelerde diş gösterip yalnız kalınca kuzu gibi aşık karakterler olacağını düşünmüştüm. Modern ve çalışan insan hayatı aşk, hırs falan filan zannettim. Hiç biri yok. İyi günler.
Reklam
Spoiler içerebilir, sevmeyen kitabı okumadan yorumumu okumasın lütfen.***
Bu kitap ilk çıktığında hakkında -özellikle Stanton- o kadar çok kötü yorum gördüm ki, acaba ilk bu kitapla başlamasa mıydım seriye dedim. Ancak sonrasında serileri bağlantısız da olsa sırayla okuma alışkanlığım yüzünden ve beğenmezsem diğerleriyle mutlu olurum avuntusuyla buna başladım. Emma Chase'den okuduğum ilk kitap oldu. Ve işin ilginç yanı serinin en sevilmeyen kitabı olmasına ve ben de sevmeyeceğimi düşünmeme rağmen kitabı baya baya sevdim. Evet Stanton'ın o yaptıklarına rağmen çok sevdim. Emma Chase ne yazsa okuruz diyenleri anladım, çünkü dili aşırı akıcı, komik ve karakterlerin altı dolu doluydu. Kitaptaki bütün karakterleri sevdim, nefret ettiğim kimse olmadı diyebilirim. Evet Stanton'ın bazı yaptıklarında ona sövdüm ama bu onu sevmeme engel olmadı. O kısma da geleceğiz... Kitabın iki bakış açısıyla yazılması çok iyiydi, iki karakterin de duygularını birinci ağızdan okumayı seviyorum. Kitaptaki yan karakter doluluğunu da sevdim. Kalabalık kurgular bana her zaman daha cazip ve okunası gelmiştir. Öncelikle Sofia karakterinden bahsedecek olursam işinde çok başarılı, çok güçlü, ne istediğini bilen ve mıymıntı olmaktan uzak bir kadın karakterdi. Onun Brent'le olan dostluğuna bayıldım. Evet ekip olarak hepsi çok tatlı ve eğlenceliydi ama Brent'le ekstra yakın bir ilişkileri vardı ve onları okumak beni mutlu etti. Köpeği Sherman'a ve Stanton'ın kızı Presley'ye de zaten bayıldım. Kurgulardaki hayvanlar ve çocuklar ben demek istiyorum. Stanton'ın babalığını çok sevdim, kızıyla o kadar tatlıydılar ki her anlarını gözümden kalpler çıkararak okudum. Evet çocuğundan uzakta olmak zorunda kalmış ama bu demek değil ki uzak olan babalar çocuklarına iyi babalık edemiyor. Ben Stanton'ın kızına olan
Saçma sapan ve zorlamalarla dolu bir kitap serisiydi. Önceki 2 kitaba göre 3. kitap daha da saçma ve zorlamaydı. Önceki 2 kitapta elma olarak anlatılan şey üçüncü kitapta okuru şaşırtmak için armut diye anlatılmış ama bu okuru şaşırtmak değil resmen aklıyla dalga geçmek! Şu zamana kadar okuduğum en kötü "polisiye-gerilim-psikolojik gerilim" kitap serisiydi. Son kitaba bir umut acaba düzeltirler mi diye başladım ama son kitap hepsinden daha kötüydü! Belki mantıklı biter diye başladığım kitabı "Artık bitsin!" diye okudum. Seriyi 3 kelimeyle özetlemem gerekirse: Saçma, mantıksız ve zorlama! Şaşırtacağız, ters köşe yapacağız mantığıyla yazılmış gerçek bir saçmalık! Benim için serinin tek iyi yanı kesinlikle Jens Hurtig karakteriydi. Diğer her şey olaylar, karakterler hepsi saçmalık !
BURADAN İTİBAREN SPOİLER
Kitaba başladığımda kızdığım ilk nokta Gao'nun aslında Sofia çıkmış olmasıydı. Bu nasıl bir zorlama ve okurun aklıyla dalga geçmedir böyle! 2 kitap boyunca bize babasını kaybedince yolculuğa çıktı, trenden alındı, "Sarışın kadın" ona bakıyor, ona dövüşmeyi öğretiyor diye detaylı detaylı anlatılan çocuk karakter bir anda Sofia'nın kafasında kurduğu bir kendi benliğine dönüştü! Yok yaa! Samuel Bai'yle Gao'nun dövüşleri sırasında Sofia orda oturuyordu falan bir sürü detayla anlatılan sahneler bir anda Sofia'nın kafasında kurduğu olaylara dönüştü! Hayır kimi kandırıyorsunuz siz ya! Bu nasıl bir zorlamadır!
Jeannete evine geldiğinde buzdolabında işlediği suçlara dair kanıtlarını sakladığı için kadına "Mutfağımda tadilat var" diyen Sofia, Jeannete çocukların katili hakkında konuşurken "Açık verme" "Seni yakalayacak" diye içinden düşünen Sofia bir anda üçüncü kitapta hepsini kafasında hayal etmiş masum bir insana dönüştü! Böyle saçmalık görmedim hayatımda gerçekten!
Açık
Serinin ikinci kitabında bir çok olayın ve karakterin birbiriyle bağlantılı olduğunu fark ediyorsunuz. Anlatım gayet akıcı ama ilk kitapta eleştirdiğim saçma ve zorlama olaylar devam ediyor. Gerçekten böyle bir kitap serisi nasıl İsveç'te "İsveç Polisiye Yazarları Akademisi Özel Ödülü"nü alabilir aklım almıyor. Bu insanlar hiç mi zorlama ve saçma olayların olmadığı mükemmel polisiye romanlar okumamışlar?
BURADAN İTİBAREN SPOİLER
Johan'ın sağ olmasına ve bulunmasına gerçekten çok sevindim.
Jens Hurtig kesinlikle serideki favori karakterim! Her şeyiyle muhteşem bir adam. İkinci kitapta ilk kitaba göre çok daha fazla yer alması hoşuma gitti. Karakteri çok daha fazla okumak güzeldi. Hurtig ve Johan'ın bilgisayar oyunu oynadıkları kısmı okurken çok keyif aldım.
Linnea ve Ulrikca için gerçekten çok üzüldüm. Yaşadıkları ve kitap sonundaki halleri beni çok üzdü.
Sofia'nın geçmişi hakkında çok fazla bilgi öğrendik. Yaşadıkları gerçekten çok korkun ve ağır şeyler. Bir kızı olduğunu öğrendiğimde şok oldum. Kızı için de çok üzüldüm.
Sofia'nın nasıl Sofia olduğunu öğrendik. Ne kadar ağır şeyler yaşarsa yaşasın bu ona başkalarına özellikle de "Kimse peşlerine düşmez" diyerek göçmen çocuklara zarar verme hakkı vermiyor! Gerçekten iğrenç bir karakter!
Kimlik değiştirdiği zaman kesinlikle takip edilmesi gerekiyordu bence. Psikoloğu ondaki hastalığı zaten keşfetmiş. Neden böyle birisinin kimlik değiştirip direkt topluma karışmasına izin verdiklerini anlamıyorum. Kadın hasta! Hem de çok hasta! Kimlik değiştirip salacaklarına biraz takip etselerdi keşke psikolojik durumu nasıl diye!
Gelelim hikâyede en aptal bulduğum karaktere, Jeannete! Abi böyle bir aptallık olamaz yaa! Bu kadın bu zekâyla gerçekten bulduğu konuma nasıl gelmiş anlayamıyorum! Bir de polisim diye geçiniyor! Sen
Kitap psikolojik - gerilim türünde olduğu için yaşanan bazı olayları okumak gerçekten ağır geldi. Sonlara doğru ise olayların gerçekten çok saçma geliştiğini düşündüm. Evet ters köşe oldum ve beklemediğim şeyler oldu ama olaylar o kadar saçma bir şekilde gelişti, karakter o kadar saçma hareket etti ki kitabı bitirdiğim zaman gerçekten çok sinirli hissediyordum bu yüzden 4 yıldız verdim. Çelişkili ve saçmaydı!
BURADAN İTİBAREN SPOİLER
İlk olarak Jeanette karakterini çok sevmiş. Suçla çok güzel savaşıyordu ama sonlara doğru o kadar saçmaladı ki kendinden nefret ettirdi gerçekten! Hayır Yazarlar bunu nasıl yazmışlar hâlâ şoktayım. En başından başlayayım.
Jeanette ve Ake evliliği gerçekten berbattı! Ake'nin tembelliği, sorumsuzluğu beni kitap boyunca sinir etti. "Artık şu adamı boşa!" diyerek okudum bütün kitabı. Karakter bu evlilikten huzursuz, sürekli yakınıyor ama hep görmezden gelip devam etmeyi seçiyordu. En sonunda boşanma davasını Ake açtı! Başka bir kadına aşık olduğu için. Jeanette madem bu kadar mutsuzsun bitirsene evliliği! Sonra Ake boşanma devası açınca "Kendimi özgür hissettim." diyor.
Gelelim Sofia ile yaşadıklarına. Neden ikisinin ilişkilerini bu şekilde yazmışlar hiçbir anlam veremedim. İkisi yakın dost olsalardı tamamdı ama birden Jeanette ve Sofia arasındaki bu yakınlık kesinlikle hikâyeye hiç oturmadı ve çok zorlama kaldı!
Jeanette o kadar salaktı ki! Okurken aşırı derecede sinir oldum. Sen polissin hem de yetkili bir polissin! Sofia'yı nasıl hiç araştırmıyorsun ya!? Kadına sıkıştırıcı soru sorduğunda kadının beti benzi atıyor sen "İyi misin Sofia?" diyorsun! Sen nasıl polissin ya?! O kadar suçlu gördün, suçlu profili eğitimi aldın nasıl anlamıyorsun kadının davranışlarında tutarsızlık ve tuhaflık olduğunu?! Bu nasıl bir salaklıktır ya?! Bir de
Reklam
Reklam