Sofie’nin Dünyası bitti; benim için uzun, bilgilendirici ve güzel bir yolculuk oldu. Kitabın her bölümünde yeni şeyler öğrendim. Bu öğrenme süreci gerçekten çok keyifliydi. Yazar, bu felsefe kursuna biraz gizem katarak okuma sürecini daha meraklı sürdürmemize vesile oldu.
Zaten kitabın amacı da bu; bizi bir felsefe kursuna dahil etmek, filozofları tanımak, onların neden böyle düşündüğünü veya düşüncelerini daha iyi anlamamızı sağlamak... Her bölüm farklı filozoflarla karşılaşmak, birbirlerinden farklı olmalarına rağmen düşüncelerinin temelini öğretti. Bu da bizim sorgulayıcı ve eleştirel bir bakış kazanmamıza sebep oluyor.
Kitabın en sonunda, 15 yaşında bir kıza felsefeyi anlatacak bir kitap bulamadığı için yazarın böyle bir eser ortaya çıkardığı geçiyor. Konunun romanlaştırılarak okuyucuya sunulması, saf bilginin sıkıcılığından kurtulup gizem ve merakla okumamızı sağlıyor.
Kitaba 10 üzerinden 9 puan vermemin sebebi ise yazarın felsefe tarihindeki eksik tutumu. Kitap, felsefeyi her ne kadar başarılı bir şekilde anlatsa da Avrupa karanlık çağını yaşarken, Doğu’nun "Altın Çağı"nı ve aydınlık dönemini yaşadığını göz ardı etmiş. İslam felsefesinin ortaya çıkışı, gelişimi ve dünya düşünce tarihine etkilerine maalesef hiç girilmemiş. Hikâyenin sadece Batılı bir gözle anlatılması açıkçası canımı sıktı; çünkü İslam felsefesinin de bu süreçte ne kadar büyük yollar kat ettiğini ve Batı düşüncesini dahi nasıl etkilediğini biliyoruz.
Sofie'nin Dünyası
Felsefe öğrenmek isteyenler için başlangıç kitabı diyebiliriz... Sürükleyici kurgusu, felsefi bilgilerle başucu kitabı demek mümkün. Sofie'nin Dünyası gerçek ve simülasyonu iç içe geçirerek okuyucuyu da kitaba hapsediyor. Yazar felsefi bilgileri ve filozoflarıyla yalnızca Sofie'ye değil okurlara da felsefe kursu veriyor.
Şimdiye kadar okuduğum en güzel felsefe kitabı diyebilirim; hem eğlendiren hemde öğreten, öğrenmeyi akılda kalıcı hale getiren ve bilgiyi kurgu içinde sunan harika bir kitap. Felsefeyi sıkıcı bulanlar bu kitabı okumamış olanlar olabilir tahminimce. Bir kitabı iki kez okuma alışkanlığım yoktur nadir kitaplar hariç. Sofie nin dünyası da onlardan biri.
Reklam
Sofie’nin Dünyası
Jostein Gaarder, felsefeyi geniş kitlelere sevdiren eserleriyle tanınan Norveçli bir yazar. Özellikle Sofie'nin Dünyası hem bir roman hem de felsefe tarihi anlatısı olarak dünya çapında büyük ilgi görmüştür. Genç bir kızın hikâyesi üzerinden düşünce tarihine kapı aralayan özgün bir yapıt.
Roman, Sofie Amundsen’in bir gün posta kutusunda bulduğu “Kimsin sen?” sorusuyla başlar. Bu gizemli mektuplar, onu Alberto Knox adlı bir felsefe öğretmeniyle tanıştırır. Sofie, Antik Yunan’dan başlayarak Sokrates, Platon, Aristoteles gibi düşünürlerden Orta Çağa, Rönesans’tan Aydınlanma Çağı’na kadar uzanan kapsamlı bir felsefe yolculuğuna çıkar. Ancak bu yolculuk yalnızca teorik değildir. Sofie zamanla kendi gerçekliğini sorgulamaya başlar ve aslında başka birinin yazdığı bir hikâyenin içinde olabileceğini fark eder. Bu hikâye içinde hikâye kurgusu, okuyucuyu da hikâyenin bir parçası haline getirerek gerçeklik ve kurgu arasındaki sınırları bulanıklaştırır.
Sofie’nin Dünyası, sadece felsefeye giriş yapan bir kitap değil aynı zamanda insanın kendini ve evreni sorgulama yolculuğunu anlatan gerçekten etkileyici bir roman. Okuyucuyu düşünmeye, sorgulamaya ve farklı bakış açıları geliştirmeye itiyor, üstelik bunu sade bir dille, zor gibi görünen fikirleri anlaşılır kılarak yapıyor. Açıkçası hem gençler hem de yetişkinler için ufuk açıcı bir deneyim sunuyor. Felsefeye ilgi duyan ya da yeni başlamak isteyen herkes için güçlü bir başlangıç noktası olacağını düşündüğüm bu güzel kitabı tüm kitap severlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
"En akıllı kişi neyi bilmediğini bilendir."
"Gerçek bir filozof hiçbir zaman 'hiçbir zaman' demez."
"Demek ki bir insan bir şeyi ne kadar unutmaya çalışırsa, bilinç altında onunla o kadar çok uğraşır."
"Barok dönemin tipik bir sloganı vardı: carpe diem.
Felsefe Tarihine Yolculuk : Kurgu ve Gerçeklik·592 syf.·İnceleme
9/10
2026 12. kitabı
(Spoiler içerir)
Bazı kitaplara inceleme yazmak çok zordur. Çünkü ne yazarsanız yazın eksik kalır, anlatılamaz. İşte bu kitapta aynen tarif edilemez bir kitap. Bu kitap bir felsefe el kitabı ve eminim felsefeyi seven felsefeyle ilgilenen herkes bu kitabı okumuştur ya da karşılaşmıştır. Anlatım tarzı mükemmel akıcı ve kusursuz.Keza dili de öyle ama içeriği oldukça yoğun bir kitap. Norveçli yazar Jostein Gaarder, entelektüel ve felsefe öğretmeni. Açıkcası öğretmenliğinden de kaynaklı bir okulda gibi öğretme çabası sezinledim. Oldukça farklı bir düşünme tarzı var. Siz kitabı okuyorsunuz ama kitapta sizi okuyor. İç içe geçmiş bir çember gibi.Yazarın, okurlarına felsefi bir oyun sunduğu söylenebilir. Roman, okuyucuyu hem hikayenin hem de felsefenin aktif bir parçası haline getirir.
Felsefeyi ulaşılabilir kılan nadir eserlerden biridir. Yazar, okuyucunun zihninde yeni pencereler açarak dünyaya farklı bir perspektiften bakmasını sağlar. Felsefenin uzak ve soyut bir disiplin olmadığını aksine herkesi hayatının bir parçası olduğunu anlatır.
(Olay örgüsü benzer olan bir kore dizisi var; Extraordinary You isimli.. Tek fark konusu.. K-drama seviyorsanız bu diziyi de öneririm.)
Kitabın konusuna değinecek olursam şayet;
Kitap, 15 yaşına basmak üzere olan Sofie Amundsen'in posta kutusunda "Kimsin sen?" yazılı bir not bulmasıyla başlar. Bu gizemli not, Sofie'yi felsefi bir yolculuğa sürükler. Yolculuk sırasında Sofie, filozof Alberto Knox ile tanışır ve onun rehberliğinde felsefe tarihine adım atar. Eski mitlerden başlayarak doğa filozofları, Sokrates, Platon, Aristoteles ve modern filozoflara kadar uzanan bu süreçte Sofie, hayatı ve evreni sorgulamaya başlar.
Hikaye ilerledikçe Sofie ve Alberto'nun aslında Hilde adında bir kızın babası Binbaşı Albert Knag tarafından yazılmış
Bir Varoluş DedektifliğiFelsefe
Kitap, 15 yaşındaki Sophie Amundsen’in posta kutusunda bulduğu "Kimsin?" ve "Dünya nereden geliyor?" yazılı iki adsız notla başlıyor. İlk başta basit bir gizem hikayesi gibi görünse de sayfalar ilerledikçe kendinizi Antik Yunan’dan başlayıp günümüze kadar uzanan muazzam bir felsefe tarihinin içinde buluyorsunuz.
Gaarder’ın dehası burada devreye giriyor: En karmaşık felsefi akımları (Platon’un İdealar Kuramı’ndan Kant’ın kategorik imperatifine kadar) bir genç kızın anlayabileceği, dolayısıyla bizim de sıkılmadan kavrayabileceğimiz bir duruluğa indirgiyor.
Aristoteles üç iyi devlet türünden sözeder. Bunlardan ilki, devletin başından tek bir kişinin bulunduğu monarşidir. Bu devlet biçimin iyi olabilmesi için baştaki kişinin kendi çıkarı uğruna devletin kötüye kullanmaması gerekir. Bir diğer iyi devlet biçimi aristokrasidir. Aristokraside devleti yöneten bir grup lider vardır. Bu devlet biçiminin de üç beş kişinin kasıp kavurduğu, bugün cunta denilen idare biçimine dönüşmemeye özen göstermesi gerekir. Üçüncü iyi devlet biçimi de aristoteles'in politeia demekle kastettiği demokrasidir. Ancak bu yönetim biçiminde varolan tehlike, bir demokrasinin kolayca bir ayaktayımı egemenliğine dönüşebilmesidir. ( zalim Hitler Almanya devlet başkanı olmasaydı da, küçük naziler, korkunç bir "ayaktakımı egemenliği" oluşturabilirdi!)
Reklam
Reklam