Puan vermedi·241 syf.··
Beğendi
·2026 11. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 20 Şubat 2026 21:02
Kitap ilk sayfadan insanı tam olayların içine alan ve epey de akıcı bir kitaptı. Kitapta Celie’nin öyküsü üzerinden insanların, toplumların nesiller boyu yaşadıkları travmalar işleniyor. Bir insanın sırf ten renginden ötürü ikinci sınıf insan muamelesi görmesi çok üzücü, ya da ten rengi değil de başka bir şeyden ötürü. Cellie ile Nettie çok güçlü karakterlerdi, Shug ile Sofie de öylelerdi, yazar (kendince haklı olarak) siyahi kadınları çok güçlü profiller olarak yazmış. Hikayenin evrildiği nokta, değişim geçiren karakterler (Albert mesela), karakterlerin zorbalıklarının altında yatan, kendilerinin de yaşadığı onca acının böyle derinlemesine verilmesi bence kitabın güçlü yönlerindendi. İçim sıcacık oldu kitabı bitirirken. İyi ki okudum dediğim bir kitap oldu.
Sofie'nin Dünyası’nın en güçlü yanı kesinlikle kurgusu oluyor. Felsefeyi anlatmak zaten zor bir işken, bunu bir gizem hikâyesinin içine yerleştirmek büyük bir cesaret istiyor. Gaarder bunu öyle ustaca yapıyor ki okur bir an bile sadece “ders” okuduğunu hissetmiyor. Sürekli bir merak duygusu canlı kalıyor.
Başlangıçta sıradan görünen mektuplar, zamanla çok katmanlı bir yapıya dönüşüyor. Hikâye ilerledikçe gerçeklik algısı kırılmaya başlıyor. Okur, Sofie ile birlikte sadece filozofları değil, kendi varlığını da sorguluyor. Kurgu adım adım genişliyor ve bir noktadan sonra kitap kendi sınırlarını aşarak metnin içinde yeni bir metin yaratıyor. Bu katmanlı yapı gerçekten hayranlık uyandırıyor.
Bazı felsefi bölümler daha yavaş ilerliyor olabilir. Özellikle düşünürlerin görüşlerinin yoğun şekilde aktarıldığı kısımlarda tempo düşüyor. Ama olay örgüsünün arka plandaki büyük planı o kadar güçlü ki okur bu yavaşlığı tolere ediyor. Çünkü her bilginin ileride kurguya hizmet ettiğini fark ediyorsun.
En etkileyici tarafı ise finalde ortaya çıkan bütünlük hissi. Başta küçük ve basit görünen detayların aslında büyük yapının parçaları olduğunu görmek, kurgunun ne kadar titizlikle inşa edildiğini gösteriyor. Bu yüzden kitap sadece öğretici değil, aynı zamanda edebi olarak da tatmin edici bir deneyim sunuyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Felsefeyi çok sevmem ve felsefeyle ilgili kitapları okurken çok sıkılırım lakin bu kitabı okurken hiç sıkılmadım. Dili hafifti ve bilgiler güzel bir şekilde özetlenmişti. Felsefe ve roman ikilisi başaralı bir şekilde birleştirilmişti. Felsefeye yeni başlayacaklara,felsefe tarihine meraklılara ve romanları sevenlere okumasını tavsiye ederim. 
Sofie'nin Dünyası
Sofie'nin DünyasıSofie'nin Dünyası·592 syf.·Felsefe
5/10
2026 4. kitabı
Sofie'nin Dünyası her ne kadar popüler bir felsefeye giriş kitabı olarak övülse de, okurken beni ciddi anlamda rahatsız eden ve esere olan beğenimi düşüren belirgin eksikliklere sahip. Öncelikle kitabın kurgusunun bir noktadan sonra çok keskin ve sarsıcı bir şekilde değişmesi, hikayenin başındaki o akıcılığı bozarak okuru gereksiz yere yoruyor. İçerik açısından en büyük hayal kırıklığım ise yazarın felsefe tarihini tamamen "Avrupa merkezli" ele alıp devasa bir İslam felsefesi birikimini tamamen yok sayması; öyle ki koca kitapta bu konuya ayrı bir bölüm bile ayrılmamış, topu topu tek bir cümleyle geçiştirilmiş. Hz. Muhammed gibi önemli bir peygambere yer verilmemesi beni çok rahatsız etti.Buna ek olarak, yazarın bu tek taraflı Batılı perspektifinin bir yansıması olarak, metnin çok büyük bir bölümünde İstanbul yerine ısrarla "Konstantinopolis" adını kullanması (İstanbul adının ancak sonradan geçmesi) ve Ayasofya'yı bir kilise olarak nitelendirmesi, okuma deneyimimi olumsuz etkileyen yadırgatıcı detaylardı.Yazar felsefe kitabı yazarken nesnel düşüncede yazması gerekirken kendi düşüncelerine yer verip kendi fikrini öne sürmüş ve doğru olanın kendi fikri olduğuna ikna etmeye çalışmış. Felsefe kitabı öznel olamamlı, okura düşündürmeyi sağlamalıdır. Çözüm üretmemelidir. Herkesin kendi fikrini çıkarması gerekmektedir.Özetle; evrensel bir felsefe tarihi sunmaktan ziyade yazarın kendi dar kültürel penceresinden yazdığı, yorucu kurgusu ve taraflı tutumuyla beklentilerimin çok altında kalan bir kitap oldu.
8/10
2026 8. kitabı
Babanız, dedeniz veya dedenizin babası okusa belki de yaşadıkları dönemin ne kadar zor olduğunu Türkiye'nin hangi aşamalardan fikir ayrılıklarından geçtiğini ve düşüncelerin bedelinin ne kadar ağır olduğunu hatırlayıp geçmişe dalabilirler belki.
He, gel gelelim ben gibi bir ortalama Türk vatandaşıysanız. Yani ekonomik kriz, işsizlik, yolsuzluk, liyaketsizlik, ahlaksızlık, kansızlık ve sayamadığım birçoğunu gördüyseniz maalesef o dönemin siyaseti sizi çok etkilemiyor, hafif kalıyor. Siz Türk adından bahsedilirken utanılan bir dönem gördünüz mü? Atasını tanımayan sadece it peşinde gezen yolsuzları? El üstünde tutulan terör sevicilerini? Ya da bitmek bilmeyen pedofili ve ahlak hırsızlarını?
10 yıl önce okusam son 10 yılı görmediğim için 1960 yılının siyaseti fazlasıyla sert gelebilir ve kitaptan alacağım etki kat kat artabilirdi. Gel gör ki öyle bir dönemde okudum ki bazı noktalar artık şaşırma huyumun maalesef direnç kazanmasından ötürü anlamsız bile geldi. Olabildiğince Kenan-Nermin-Günsel üçlüsü üzerinde durup kitaptan keyif almaya çalıştım. Sonu benim için tatmin edici bir şekilde bitti, kitabın elimde uzamasının sebebi ise bulamam. Bildiğin evin içinde kaybettim. Bir ara buldum sandım meğer Sofie'nin Dünyası imiş. Çok güzel kitaptır bu arada felsefeyi keyif alarak öğrenmek isteyen için öneririm. Neyse, ders notlarımın arasında çıktı.
Kitabın en önemli özelliği bana kalırsa 700 sayfa boyunca Kenan'ı boğmak istesen de bir yandan kendi içindeki ruh bunalımlarına(yer yer) hak veriyor olmak. Günsel çok gotik bir abla. Nermin de tipik o dönemin gariban insanı. En çok ona üzüldüm, bir de şimdiki gençlere. Görüşmek üzere.
Bu kadar geç keşfetmiş olduğuma hayıflanıyorum. Felsefeye yeni başlayacaklar için oldukça iyi bir kitap. Çevrenizde 14 yaşında biri varsa 15. doğum günü hediyesi olarak mutlaka bu kitabı da değerlendirmelisiniz.