toprak tutic
@soill
Bilgisayar programcılığıyla ilgileniyorum ayni zamanda psikoloji kitaplari okuyorum
9 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Kaygılardan kurtulmak
Bir insanın kaygılarından kurtulabilmesi için tek yol, kendi varoluş sorumlulugunu ustlenebilmesidir. Bu sorumluluk gereginde kendimiz için başka insanların destegi ve yardımını alabilmeyi de içerir. Ne var ki, çaresizlik duygularından kaynaklanan aşın bagımlılık egilimleri ve bunun sonucu oluşan kızgınlık, kaygılı insanın kendisine verilen destegi degerlendirebilmesini guçleştirir. Bir başka deyişle, kaygılı insan vermeyi de almayı da beceremez. Verilenle yetinmeyip tum sorumlulugunun çevresindeki insanlar tarafından ustlenilmesini bekleyebilir. Bir insana yaklaşabilecegini farkettiğinde, çocuksu bir bagımlılıgı ve çaresizligi yaşamaya başlayabilir. Bazen ise tam karşıtı bir tepki oluşur. Artan çaresizligi ve bagımlılıgı, diger insanların benligine mal olarakyokolma kaygılarının yaşanmasına neden olabilir. Bu kez seçilen yol, diger insanlar tarafından yutulmamak için bagımlılık egilimlerinin ve çaresizlik duygularının tumden yadsınması olur. Boyle bir insan verileni almamakta direnir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kusurlu bir yanımızla yüzleşip bunu kabul edebilirsek, bu yanımızın bir süre sonra ortadan kalkma olasılıgı da artar. Bu çogu kez bilinçli bir çabayı gerektirebilirse de, bazen çozum hiç farketmeden gerçekleşir. Boyle bir sureci başlatmış olmak, insanlarla ilişkilerimizde daha da etkin olmamızı saglar. Çunkukendimize hoşgorulu oldukça, diger insanların kusurlu yanlarını da daha kolay kabul edebiliriz. Dolayısıyla onlara gerçek anlamda bir şeyler verebilmemizin gururunu yaşamaya başlarız. Bu, benligin şişmesiyle sonuçlanan gururdan çok farklı bir duygudur, insanın kendisine değer verebilmesini içerir!
aşırı bağımlı kişi
kendisine yakın insanlara karşı taşıdıgı duşmanca duyguların çogu kez bilincinde degildir. Ustelik bu kişileri sevdigine de inanır, ama aslında sevmeden sevilmek istemektedir. Bu nedenle, onlara kendisini sevdirmek için çaba gosterir ya da kendi kişiligini ortadan silerek surekli onların beklentisi dogrultusunda davranır. Kendisini ve çevresindekileri «iyi» bir insan olduguna inandırmaya çalışır; kendi isteklerini ortaya koyamadıgı gibi, kendi çıkarlarına uygun duşmeyen durumlara da karşı çıkamaz; surekli çevresindeki insanların goruşlerini paylaşır ya da kendinden soz etmeksizin onları dinler; kimseye yuk olmamaya çalıştıgı halde kendisinden beklensin ya da beklenmesin, insanların yardımına koşar. Çevresi ondan genellikle «iyi insan» diye soz ederse de, bu ozelligi dışındaki kişiligini tanımlayabilmekte guçluk çeker. Çogu geçmişin uslu çocukları olan bu kişiler, çevrelerine sevgi karşılıgı «ruşvet» dagıtırken, kendi kişiliklerinden vazgeçmiş olmanın yarattıgı duşmanlık duygularını da surekli baskı altında tutmak zorunda kalır ve kendilerine yabancılaşırlar. Çünkü iyi insan, çevresine olduğu kadarkendisine karşı da iyi olankişidir.
Bağımlılık
Bagımlılık egilimi her insanda vardır ve bu, onun toplumsallaşmış olmasının dogal bir sonucudur. Bir insanın kendi kendine yeterligi ve başkalarına bagımlılıgı arasında belirli bir denge olması gerekir. Eger bu denge bagımlılık yonune dogru fazlaca kayarsa ortaya bazı sorunlar çıkar. Bir insan diger bir insana aşın oranda bagımlıysa bu onun kendi varoluş sorumlulugunu ustlenmekten kaçınmakta oldugunu gosterir. Boyle biri diger insana muhtaç oldugu oranda ona yonelik duşmanca duygular da taşır. Çünkü, varoluşunun sorumlulugunu ve kaderini bir başka insana teslim etmiştir. Bu, kendi sorumluluklarını ustlenmiş iki insanin birbirine bağlılığından farklı bir durumdur.
Öfke ve Düşmanlık
İnsan kızgın oldugu için diger insanlardan korkar, insanlardan korktugu için de onlara kızar. Kızgın insan, «Nasıl olsa beni engelleyecekler ya da reddedecekler!» beklentisi içinde oylesi davranışlarda bulunur ki, çogu kez gerçekten de engellenir. Bu kez, «Istenmedigimi zaten biliyordum!» biçiminde yaşanan bir duygu, kızgınlıkları daha da pekiştirir ve boylece bir kısır donguoluşur. Duşmanca duygular taşıyan bir insan, bilinçli duzeyde insanlar tarafından kabul edilmeyi isterken, bilinçaltında bunun gerçekleşmemesini ister. ilk bakışta buçelişki yadırganabilir. Ama duşmanca duygular taşıyan bir insan gerçekten kabuledildigini fark ettiginde, «istenmedigimi zaten biliyordum!» senaryosu da geçerligini yitireceginden, duşmanca duygularıyla yuzleşmek zorunda kalır ve bu kez suçluluk duyguları yaşar. Bunu yaşamamakiçinde kabuledildigi durumları bozmaya ve kendi senaryosunugerçekleştirmeye çalışır. Bu mekanizma bilinçdışında işlediginden, ortaya çıkan durumları aslında kendisinin yarattığım farkedemez.