Ula bu Fransa harbiden Balzac,V.Hugo,Zola,Flaubert dönemi fenaymış düşüncem sağlamlaştı artık:)Üstad öyle bir anlatmış ki kemikleri sızlatır.Realiteden bahsedeyim derken duygusal okurları düşünseydi keşke kral...
Bir karakter koymuş ortaya;adam kitabin ortasında kitabın özetini açıklamış.Eserlerde böyle şeyler güzel olur bence;Derviş gibi bir öznenin olması.
Elleri öpülesi Jean Jochim Goriot beyefendi,maalesef Alfred Adler'in tabir ettiği şekilde Üstünlük Duygusunu evlatlarına aşılaması ile gelişen durumdan bihaberdir.Ama bundanda nasibini alır efendim.Hem de yinede pişman olmayacak halde...Neyse uzatmayayım.
Eskiden,başlangıç sayfalarında betimleyici ifadeler olduğu için okumayı bırakmıştım.Halbuki kitap nerdeyse o ifadelerin bahsedildiği evin önemini anlatmaya çalışıyormuş:en azından yazar öyle dedi:)Okunması tavsiye edilir,güzel bir eserdir.
En sevdiğim yanı diğer eserlerde uzunca bahsedilecek olayların kısa ve yazarın anlatmayı gerek görmeme tavrı idi.En çok etkileyen kısım ise kitabın sonlarında belirtilen gerçek yaşanmış bir olay olmasıydı.
*Üstad keşke o düelloya girmeyeydi de güzel eserlerini görürdük