Ahmet Cemil daha fazlasını hatırlamıyor, o kadar hatırlıyor. Çocuklukta hep böyle değil midir? Hatıralar hava ve zaman etkisiyle yıpranmış, delik deşik olmuş bir sayfa şekilde kalır. O zaman en çok etkileyen şeyler hatıralar tablosunda en derin kazılır.
"Demek burada işler böyle oluyordu. Adil oyun diye bir şey yoktu. Bir kere yere düştün mü sonun geldi demekti. Eğer öyleyse, o da hiçbir zaman yere düşmeyecekti."