Zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde iyiyim deyip geçiştiririz ya, hatta ölecek durumda olsak bile iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe b** sürdürmemek denir.
Gözlerimizi içimizi gören birer aynaya dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızla inkar etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözden önüne serer hale geldi.