Büşra Akçay
@solaklar
İnsana insan derler, insan nedir bilir misin?
まだまだだね
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan ve Vicdanİnsan ve Toplum
Auschwitz Dövmecisi.
Öncelikle okumayan herkese tavsiye edeyim. Okuyun okutturun. Soykırımın vahşeti kalbinizin derinliklerinde mutlaka iz bırakacaktır. Bu din, siyaset, para, güç meselesi değil. Tamamen merhamet ve vicdan meselesi. İnanabilirsiniz ki soykırımın gerçeğinde bir gram vicdan olmadığı gibi kitapta da vicdanın esamesi okunmuyor.
Kitabı okumadan önce Holokost, Yahudi Soykırımı veya HaŞoah, Adolf Hitler liderliğindeki Nazi Almanyası döneminde, Heinrich Himmler'in liderliğindeki SS güçleri tarafından işgal edilen sınırlar içerisinde yaklaşık 6 milyon Yahudi'nin sistemli bir şekilde öldürüldükleri soykırımı az da olsa araştırmanızı veya birkaç görseli incelemenizi öneririm. Bu araştırmanız sizi destekleyecektir.
Kitaba gelecek olursam konu olarak ciddi anlamda ilgi çekici diyebilirim. Esir kampında tüm zorluklara rağmen yaşanan tutkulu bir aşk. Zaten genelimizin ilgisini çeken bir konudur zorluklarla karşı karşıya gelmek.
Lale Sokolov ve Gita. ( Gita soyadını kitabın sonlarına doğru söylemeyi tercih ettiğinden burada belirtmiyorum.) Lale mahkumların ömür boyu vücutlarında taşıyacakları dövmeyi yapan tätowierer. Lale'yi Türkçe' de aynı isim kadınlarda kullanıldığı için ismi değiştirerek okumadım ve Auschwitz kelimesinde yaptığım gibi nasıl okunduğunu araştırmadım. Öyle bir adama çiçek ismi ile hitap etmek yanlış bir seçim olmazdı.
Kitabın beni en çok çeken kısmı hiçbir suçu olmadığı halde katlanılmayacak işkencelere maruz kalan o insanlardı. Lale yaşadıklarını bizlere aktarırken ben onunla yaşamış gibi hissettim.
Tabii birde kitabın anlatılma boyutu var. Evet kitabın konusu, bütün her şeyin bizzat yaşayan birinden alınmış ve aktarılmış olması onu mükemmele yaklaştırıyor. Fakat yazar çok sade bir dil kullanmış. yani olayın en can alıcı yerinde ilkokul
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çok uzun zaman önce okuduğum, harika bir yapıt.
Ahmet Ümit'in tüm eserlerini okuyan bir okur olarak bu kitabı da ilk çıktığında kütüphaneme ekledim. Kitap en güzel okuma zamanı olarak düşündüğüm uzun bir yolculukta bana eşlik etmişti.
Her sayfası insanı farklı hislere boğuyor.
Şu an ülkemizde yaşanan pedofili olaylarının ve adaletsiz sonuçlarının derinine inen bir hikaye.
Başkomiser Nevzat, ekibinin incileri Zeynep ve Ali.
Bu ekip her zaman harika olduğu gibi bu eserde de müthiş performansları var.
Pedofili.
Ülkenin kanayan yarası. İnsan müsveddeleri yüzünden çocukların geleceklerinin, hayallerinin, duygularının sömürüldüğü bir hastalık. (Tek tedavisi hadım edilmek diye düşünenlerdenim)
Konumuz polislerden 1 adım önde olan seri katil Körebeyi yakalamak için, Başkomiser Nevzat ve ekibinin peşine düşmesiyle başlıyor.
Durup size kitabın arkasında veya içinde yazanlardan bahsetmeyeceğim.
Kitap çocukların acısı, içinde ki ölen çocuğun acısını yaşayan yetişkinlerden bahsediyor.
Çoğumuzun anlayamayacağı türden bir acı. Empati kurmanın yetersiz kalacağı bir acı. Yaşanması akla hayale sığmayan tahmin edilemez bir acı.
Okuyun Okutturun.
Ahmet Ümit'e Bu Başyapıt İçin Sonsuz Teşekkürler. 
Ahmet Ümit 
Kırlangıç Çığlığı
Ahmet Ümit Kırlangıç Çığlığı
Oğullar Ve Rencide Ruhlar.
Yazarından hiç haberim yokken bir arkadaşımda gördüğüm ve görür görmez kitabın kapağından etkilenip EVET BU KİTABI OKUMAM LAZIM dediğim bir yapıt.
Minik mi minik, sevimli, şirin, aynı zamanda aksi, laflarıyla insanı arşa çıkardığı gibi yerin dibine de sokabilecek marifete sahip ALPER KAMU. ( ona sevimli ve şirin dediğim için bana kızmış olabilir )
Kitap, okumaya ilk başladığınızda sizi güldürmeyi başarıyor.
Yolda yürürken başladığım için gülmekten bir yerde oturup okumam gerekti.
Yapıtın içeriğinde trajik bir olay var.
Yeri geldi üzüldüm. Yeri geldi şaşırdım. Ama en çokta gülümsedim.
Alper yetişkinlerin söyleyebileceği laflarla yetişkinleri yerin dibine sokarken okuyucuya paragrafları tekrar tekrar okutturuyor.
İlk başlarda "hadi canım 5 yaşında bir çocuk bu" desenizde (okul öncesi öğretmen olduğumdan anlayabiliyorum) o yaşta ki bir çocuk bu düşünce tarzına sahip olabiliyor.
Yani sanırım ALPER KAMU GERÇEK!
Alper'in babasına olan düşkünlüğü ve farkettirmek istememesi, aslında ne kadar ince düşündüğü ama bunu kimsenin anlamıyor oluşu, kelimeleri normal çocuklardan farklı olduğu için etrafındakilerinin değişik düşünceleri illa ki dikkatinizi çekecektir.
Okur kitabı bitirdiğinde aslında Alper'in normal olduğunu ama çevresinin onu anormal gösterdiğini hissedecektir.
Olay örgüsünden bahsetmek istemedim.
Sadece okuyacaklara Alper Kamu'yu biraz olsun tanıtmak istedim. Hiç düşünmeden, beklemeden başlamalısınız.
Okçu'nun yolu. Sadece okçu için değil her bir okur için yazılmış bir yapıt diyebilirim. İlk ve son kısımlar roman tadı verse de kitabın geneli okurda yapması gerekenleri uyandırıyor.
Kitabı bitirdiğimde gözardı ettiğim birçok şey omuzlarıma yüklendi. Amacıma ulaşmam için bir adım daha attım sanki.
Gerçek dostun seçiminden, kendi düşüncelerimizi yaşamaya kadar okura çok şey anlatıyor.
Okuyun Okutturun derim.
Bitirdiğinizde her biriniz kendinizi doğru seçimler yapan, hedefine amacı doğrultusunda ulaşmak isteyen bir OKÇU gibi hissedeceksiniz.
