Sevda Tanrıver
@soletiii
Almanya
Filibe/Bulgaristan
72 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Karamsar ruh hali ve varoluşçu sorgulama sevenlereİnsan ve Duygular
Alman yazar Wilhelm Genazino’nun O Gün İçin Bir Şemsiye adlı eseri, gündelik hayatın sıradanlığı içinde kaybolmuş ama aynı zamanda bu sıradanlığın içindeki detaylara büyüteç tutan bir adamın hikâyesini anlatır. Kitabın kahramanı, toplumun kalabalığında kendi yolunu yürürken çevresini büyük bir dikkatle gözlemler ve bunu o kadar iyi aktarır ki sanki anlatıcı ile beraber siz de o sokaklarda yürüdüğünüz hissine kapılabilirsiniz.
Genazino’nun dili oldukça sade ama bir o kadar da etkileyici.
Kitabın en dikkat çekici yanlarından biri, ana karakterin iç dünyasında yaşadığı yabancılaşmadır. Topluma, insanlara, ilişkilere ve hatta bazen kendine karşı duyduğu mesafe, Albert Camus’nün Yabancı adlı romanındaki Meursault karakterini çağrıştırdı bana fazlasıyla.
Genazino’nun karakteri de hayatın akışına anlam vermekte zorlanan, varoluşunu sorgulayan ve bu sorgulamalar sırasında duygusal bir çatışma yaşamaktan çok gözlemlemeye yönelen biridir. Ancak Camus’nün karakteri daha sert bir varoluşsal kriz yaşarken, Genazino’nun karakteri bu krizle daha yumuşak, hatta ironik bir biçimde baş etmeye çalışır.
Sonuç olarak, O Gün İçin Bir Şemsiye sade bir dille yazılmış ama insanı derin düşüncelere götüren bir kitap. Günlük hayatın küçük ayrıntılarına dikkat çekerken, insanın kendini yalnız ve hayata yabancı hissetmesini, kafasındaki büyük ve karmaşık sorunları sakin bir şekilde anlatıyor. Depresif havasına rağmen çok severek okudum. 8/10
Mutlu akşamlar
Reklam
Hayata dair, keyifli bir okuma
Uzun zamandır depresif olacağını düşündüğüm için okumayı ertelediğim bir kitaptı. Bu tarz kitapları okumak için, iyi hava koşullarının gelmesini fırsat bilerek okumaya başladım. (Kendimce depresif kitapları, depresif havalarda okumaktan kaçınma gibi bir okuma durumum söz konusu)
Ancak beklentimin aksine çok keyifli bir okuma oldu.
Öncelikle kitabın inanılmaz akıcı bir dili var ve gerçekten sade ifadeler, yalın cümleler kullanarak duyguları okura başarılı bir şekilde aktarabilmiş. Kitapta yazarımız kendince geçerliliği olan sebeplerden ötürü hayatına devam etmek istemeyen bir adamın, savaş bölgesinde bir otele yaptığı seyahati ve değişen duygu durumunu, varoluşsal sıkıntılarını çözebilme yolunda kat etmiş olduğu mesafeyi anlatıyor. Ve çokta güzel anlatıyor.
Senin değersiz, saçma ve katlanılmaz bulduğun hayatını yaşamaya can atan başka insanların olduğunu bilmek için okyanusun ötesinde, dilini konuşmadığın, savaş mağduru bir ülkeye seyahat etmene gerek olmadığını, bir çırpıda tekrar görebileceğin bir kitap.
Ve günün sonunda öğrendiğim, biz kadınlar her koşulda daha mücadeleci varlıklarız, hele bir de anne iseniz.
Kitaptan bir cümle seçecek olsam sanırım bu cümleyi çekip çıkartırdım:
‘’İnsanlığın geleceğinin kadınlarda olduğunu söyledi’’. Çünkü içinde bulunduğumuz dönemde bitmek bilmeyen kanlı savaşları, şiddet ve yıkımları kadınların gözünden bakarak, daha yapıcı ve anaç eylemlerle çözüme kavuşturabileceğimizi düşünüyorum.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı, aynı şekilde sanırım İzlanda edebiyatından da okuduğum ilk kitaptı. Çok ama çok sevdim, kesinlikle okunmasını tavsiye ettiklerimden.
Keyifle okunsun
Muazzam bir anlatı!
Öncelikle kitabın Magda Szabo ile başlayan, Macar edebiyatına olan büyük hayranlığımı katlayarak arttırdığını belirterek başlamak istiyorum. Bu kitabı okuyan neredeyse her on kişiden sekizi şiddetle tavsiye ettiğinden ve severek takip ettiğim pek çok değerli okuyucunun önermesi ile kitaba başladım. Ve diyebilirim ki iyi ki başlamışım.
Kitapta Budapeşte’de 2. Dünya savaşı öncesinde başlayan bir hikayeyi, savaş esnasında yaşanılan ve sonrasına yayılan bir şekilde üç farklı anlatıcıdan üç ayrı bölümde okuyoruz. Ilonka, Peter ve Judit aslında her biri kendi içinde içselleştirmiş oldukları sınıf farklılıklarından gelen ve bir türlü çözemedikleri ya da ortak bir çözümde buluşmak yerine kendi bencil menfaatleri doğrultusunda yaşamaya çalıştıkları kendi huzursuz iç dünyalarını, Burjuvaziyi ve sınıflar arası var olma, hükmetme çabasını anlatan bir dönem romanıdır. Hatta çoğu zaman anlatmaktan öteye giden ve insanı içine çeken bir metin olmuş. Her anlamda çok sevdim.
Gerek yazarın anlatımını, gerekse okuyucu üzerinde hissettirdiği etkili duygu aktarımı olsun, her anlamda kendinizi içinde kaybedeceğiniz bir kitap.
Çok severek okuduğum ve bitmesini hiç istemediğim bir kitap oldu. Yazarın Buda’ da boşanma isimli bir başka kitabını da aldım, çünkü dediğim gibi insanın içine işleyen çok başarılı bir anlatımı vardı. Onu da okumak için sabırsızlanıyorum.
Okuduğunuza pişman olmayacağınız bir kitap, severek tavsiye ediyorum.
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar.
Su gibi akıcı bir kitapİnsan ve Hayat
Uzun zamandır okuduğum yormadan düşündüren, yoğun duygu yükü ve ağır anlamlar içermeyen, hem eğlenceli, hem de okurken zihnimi dinlendiren kitaplardan biriydi. Yazarın dili çok sade ve böylece yormadan hızla ilerliyor. Evet çok derin bir konusu ve vermek istediği güçlü mesajları yok, fakat bence ara sıra hepimizin durup dururken ya da düşünceden düşünceye akarken kendimizi yakaladığımız o, bazı garip duygu durumlarını çok iyi ifade ettiğini düşünüyorum. Okurken tebessüm ederek o anları yaşamak güzeldi. Sadece yazarın New york seyahatini detaylandırdığı son bölümde aynı tadı alamadım. Ancak kitabın bana kazandıracağını düşündüğüm güzel bir artı var: o da liste yapmak ! :) Yazarın anlatımını ve sade dilini çok sevdiğim için diğer kitaplarını da okumayı çok isterim. Bu bağlamda yeni bir yazar ve yeni merak edilen kitaplar da kazandırmış oldu. Özellikle Doppler, okuma listeme eklendi bile.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim
Kendi Cehenneminize hoşgeldiz !Hayat ve İnsan
Yazarın çocukluk bir cehennemdir diye başlayarak, neden ve nasıl cehennem olduğunu, olması gereken ile alışılagelmiş ya da öğretilmiş anne babalık arasındaki farkı bilimsel ve Psikanalitik araştırmaları örnekleyerek gayet net ve güzel anlattığı bir kitap. Kitabı okurken anne babanızı hunharca eleştirecek, hayatta karşınıza çıkan engellerin aslında çoğu zaman deyim yerindeyse çocukluktan gelen öğretilmiş çaresizlik olduğunu göreceksiniz.
Bence anne - baba olsun ya da olmasın her yetişkinin okuması gereken bir kitap çünkü çocuk dünyası çok hassas dengeleri olan bir yapı ve yetişkin olduğunda sonlanmıyor, aslında hayatımızın bir şekilde içinde olmaya devam ediyor. Muhtemelen çoğu insan istemeden de olsa ailesinden bir takım yaralar alarak büyüyor. Bu durumun farkına varıp durumdan suçlayarak sıyrılmak için değil ama çocukluktan gelen yaralarınla yüzleşebilmek ve hala yaşamaya devam ediyorken düzeltmeye çalışmak için güzel bir kitap. Nihan Kaya’ nın anlatımını ve topluma, dünyaya bakış açısını çok sevdim. Bu yüzden diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım.
Bu kitabı okuduğum için çok mutluyum çünkü aynı zamanda bir anne olarak yeri geldiğinde ne kadar yanlış davrandığımı da fark etmiş oldum. Anne babaların ya da olmak isteyenlerin mutlaka okuması gerekiyor ama sadece onların değil, elbette her insanın okuyup kendi boşluklarını doldurması, çocukluğuyla ve ebeveynleriyle yüzleşmesi, kendisine yapılan haksızlık, psikolojik baskı ya da kısıtlamaların nereden geldiğini, ne sebeplerden yapılıyor olduğunu anlamaya çalışması ve bir nokta kadar ufak bile olsa yeni gelecek nesillere iyileştirilmiş bir şekilde aktarılmasına yardımcı olması gerekmektedir. Bu sebeple her bireyin mutkaka okumasını ve kendine özgü dersler almasını tavsiye ediyorum. Okuyacak olanlara keyifli okumalar…
Reklam