nisa
@soliterum
sırtımda insan yüklü bir gök var,
14 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
güvenmek mi daha iyiydi, çekinmek mi? insan bir tarafıyla hep ihanet beklerken gerçek bir dostluk yaşanabilir miydi?
bu dünyada hiçbir düşmanım yok, çünkü en çetin kavgaları kendi içimde yaşıyorum. kendim varken bana zarar vermesi muhtemel bir başkasına ihtiyacım yok.
ölüm her zaman diğerlerinin başına geliyordu. aslında bir kedinin ölümünün insan ölümünden çok da farklı olmadığı yargısına varabilirdik.
adem’in olmam gerekirken, düşkün melek oldum; hiç günahım yokken sevinçten mahrum ettin beni. her yerde eksiksiz bir mutluluk görüyorum; bir tek ben, telafisi imkansız biçimde bu mutluluğun dışına itilmişim. iyilikseverdim, güzel huyluydum, acılar yüzünden bir ifrite döndüm.
işte insanların bir başka tuhaf huyları daha. düşündüklerini karşılarındakine açık açık söylemek yerine, arkasından konuşmaya bayılırlar. sevgisizlikten değil, korkudan.
