Solmaz
@solmazmry
15 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Nataşa garip bir bakışla beni uzun uzun süzerek:
— Düştü bunlar Vanya! dedi.
— Düş olan ne? diye sordum.
— Her şey, bu yıl olup biten her şey, diye yanıtladı. Ah Vanya, neden senin mutlulugunu da yok ettim sanki?.
Gözlerinden, "Oysa ömrümüzün sonuna kadar mutlu
olabilirdik!" düsüncesini okudum.
Reklam
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2025 8. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 22 Eylül 2025 00:00
“İnsanların en zayif taraflar, sormadan, araştırmadan, düşünmeden, kafalarını patlatmadan inanmak hususundaki hayret verici temayülleridir. Dünyadaki yalanci peygamberleri yetiştirmek ve beslemek için en iyi gübre, işte bu bilmeden inanmak için çırpınan kalabalıktır.”
“…Adam olmak değil, enteresan olmak; bir şey yapmak değil, bir şey yapanlara küçümseyerek* bakacak bir yere çıkmak istiyordum... Halbuki bugün sonsuz zaman ve mesafenin içinde ben neyim? Bir solucandan, bir ayrık kökünden daha ehemmiyetsiz, daha değersiz, daha lüzumsuz bir mahlukum..."
"İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum:
Buna içimdeki şeytan diyordum, müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratima tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunlarin hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadi var..."
Hər tərəf tamaşaçılarla doluydu. İnsan qanı alverçiləri var gücləriylə bağırırdılar:
— Yer istəyən varmı?
Bu camaata qarşı bir qəzəb bürümüşdü varlığımı. Onlara üz tutub bağırmaq istəyirdim:
— Bəs mənim yerimi istəyən varmı?
Sən demə , soyuqqanlı insanlar yoxdur, zəif nöqtəsindən vurulmayan insanlar var.
Yaralar bizi səssizləşdirir…
Yaralar bizə səbirli olmağı örədir…
Yaralar bizə təcrübə qazandırır…
Yəqin böyümək elə buna deyirlər.
Ana mənə həmişə acıqlananda “Bir az böyü, Nərmin” deyirdi.
Son dəfə şəhərə baxıb gülümsəyərək “Böyüdüm ana “ dedim və təyyarənin giriş qapısına tərəf addımladım
Məsələn, siz insannın köhnəlmiş vərdişlərini tərgizdirib, iradəsini elmin və sağlam düşüncənin tələblərinə uyğun şəkildə dəyişdirmək istəyirsiniz. Bəs axı niyə insanı bu cür dəyişməyin mümkün olduğunu, onun bu cür dəyişmək lazım gəldiyini düşünürsünüz? İnsani istəklərinin düzəlməsinin bu qədər zəruri olduğunu hardan çıxartmısınız? Bir sözlə , bu cür dəyişikliyin insana doğrudan fayda gətirəcəyini hardan bilirsiniz?
Reklam