Dünyayı her zaman yeni bakış açılarından gören Mozart, ne kadar rahatlatıcı olsalar da gelenekleri yeniden şekillendirmekten kendini alamıyordu.
Mozart gerçeklikte bir birey haline gelmeden önce müziğinde ayrı bir birey olmuştu: Müziği geleceğini şekillendirmişti. Müziği bir dilekti, mitsel pastoral imgelerinden, Arcadia imgelerinden model alınmış olan yaşamak istediği yerleri anlatıyordu. Müziği bir bellekti, neler deneyimlediğini ortaya koyuyordu. Müziği bir arzuydu, kollarıyla sarmak istediği şeyi söylüyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“— Yadından çıxar, Südbala! Yadda saxlamalı bir şey yoxdur burada. O sənə nələr danışıb, nələr danışmayıb - unut getsin. Olan-olub, keçən-keçib. Olub-keçənləri unutmağı da bacarmaq lazımdır.”
Mozart'a göre yaratıcılık kendisinden önce gelenler ve çağdaşları ile daimi bir mücadele halinde olmak anlamına gelmiyordu pek. Başka bestecileri örnek almayı öğrenmişti ve bunu özgürce, tedirginliğe kapılmaksızın, böylece kendi yaratıcılığını engelleyeceği hissine kapılmaksızın yapıyordu.
Niemetschek'in 1798 gibi erken bir tarihte yazdığı biyografide Mozart'ın, "ona geldiği anda eseri, tamamlanmış haliyle, açıkça, canlı bir biçimde görebildiği" belirtiliyordu: "Konçertolarının notalarında düzeltilmiş ya da değiştirilmiş bir şeye nadiren rastlardık... Onun zihninde eser, daha masasına oturmadan önce tamamlanmış olurdu."
"Çok zor farkına varırız" der Solomon Don Dunce (İtalyan Ozan)
"Derin sonede saklı olan asıl anlamın.
E.A.Poe
Sayfa 515 - Okültist dildir. "Sana dilsiz, dudaksız sözler söyleyeceğim bütün kulaklardan gizli sırlardan bahsedeceğim sana, herkesin içinde söyleyeceğim ama senden başka kimse duymayacak
kimse anlamayacak."·Kitabı okuyor
783.jpg){kind=small}