Zaman bazen kuş gibi uçar, bazen solucan gibi sürünür ama insanın zamanın hızlı mı yoksa yavaş mı aktığını bile anlamadığı zaman en güzelidir.
Sana bağlı bin tane ipim var, Kardeşkatili, hepsi de ipekten ince, çelikten sağlam. Zaman bizi bin urganla bağladı birbirimize. İkimizin sürdürdüğü savaş -bunu hiç hatırlıyor musun? Daha önce yaptığımız savaşları, Zaman'ın başlangıcına kadar dayanan, sayısız savaşı bir nebze olsun hatırlıyor musun? Ben senin bilmediğin o kadar çok şeyi biliyorum ki! Çok yakında o savaş sona erecek. Son Savaş yaklaşıyor. Sonuncusu, Lews Therin. Sahiden bundan kaçabileceğini düşünüyor musun? Seni zavallı, ürperen solucan. Bana hizmet edecek ya da öleceksin! Ve bu defa döngü senin ölümünle yeniden başlamayacak. Mezar, Karanlığın Yüce Efendisi'ne aittir. Bu defa ölürsen bütünüyle yok olacaksın. Bu defa, sen ne yaparsan yap Çark kırılacak ve dünya yeni bir kalıba dökülecek. Hizmetime gir! Shai'tan'ın hizmetine girmezsen, sonsuza dek yok olacaksın!
Reklam
İstanbul, umutsuzluktan boğulan ve sabahları işe solucan gibi sürünerek giden insanlarla doluydu.
Yemyeşil bozkırlara uzanıyorduk, sözgelimi bir kırlangıca dönüşüyorduk ama kendimizi bir kırlangıç gibi değil de kırlangıcın ağzındaki solucan gibi hissediyorduk.
-Nergis Seli-
Zaman bazen kuş gibi uçarak ,bazen de bir solucan gibi ağır ağır geçer.Fakat insanın,özellikle en hoşlandığı şey,zamanın hızlı mı, yoksa yavaş mı geçtiğinin ayrımında bile olmayışıdır .
Aman ne güzel! Hepimize örnek olsunmuş! Düne kadar bizi küçümseyen, etrafta kurum kurum gezinen, bize kötü davranan, solucan kadar değer vermeyen insanlar şimdi bizim kendilerinden yüz kat daha erdemli olduğumuzu görüp havalara uçuyorlar. Hadi oradan! Yegâne meziyet- leri altın, para, unvan. Yazıklar olsun!
Reklam
Reklam