Kambur
Japonya'da bir apartmanda solunum cihazına bağlı kas hastası bir kadının yaşadığı zorluklar anlatıyor.Akutagawa ödülü almış bir kitap zaten bir saatte bitiyor.
Sarsıcı ve Alışılmadık Bir Perspektif1000Kitap
Bir kitabı elinizde tutabilmenin, sayfalarını çevirebilmenin, hatta kütüphane rafları arasında özgürce kaybolabilmenin ne kadar büyük bir fiziksel ayrıcalık olduğunu hiç düşünmüş müydünüz? Ben düşünmemiştim.
Saou Ichikawa'nın da tıpkı romanın başkahramanı Syaka gibi, ağır bir engelle yaşadığını, hayatını solunum cihazına bağlı olarak, tekerlekli sandalyede sürdürdüğünü biliyor muydunuz? Belki bu yüzden metni öyle bir çiğ dürüstlükle yazmış ki, okurken acıma duygusuna sığınmanıza asla izin vermiyor. Tam aksine, bizim "normal" kabul ettiğimiz her şeyin ne kadar dışlayıcı olduğunu kafamıza vuruyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"DÜNYA YEŞİLKEN"
"Ağaca bakınca sevinçten ağlayan da olur, yoluna dikilmiş yeşil bir nesne gören de."
Bir yaprak düşünelim. Sadece bir yaprak. Rüzgârla savrulan, sonbaharda sararıp dökülen sıradan bir yaprak. Peki ya bu yaprak, milyonlarca yıl önce yaşamış bir ağacın, zamanın içinde donup kalmış sessiz tanığıysa?
Bugün nefes aldığımız hava, bastığımız toprak ve gölgesinde dinlendiğimiz ağaçlar… Bunların hiçbiri tesadüf değil. Milyarlarca yıllık bir bitki evrimi, Dünya’yı yaşanabilir kılan sessiz ama devasa bir dönüşümün mimarı.
Eser, bu taşlaşmış sessizliğin içindeki çığlığı duymamızı sağlıyor. Yazar, bilimsel anlatıyı ustalıkla kullanarak bizi tarih öncesi denizlere, bataklıklara, ormanlara ve savanalara götürüyor.
Bitkiler olmadan dinozorlar olur muydu? Cevap şaşırtıcı: Hayır. Kılıç dişli kediler, dev sürüngenler ve hatta insanlar — hepsi bitkisel ataların evrimsel çabalarının üzerine inşa edildi. Bitkiler atmosferi oksijenle doldurmasaydı, hayvanlar karaya çıkmaya cesaret edemezdi. Ormanlar oluşmasaydı, atalarımızın anatomisi bugünkü gibi şekillenmezdi. Her bölümde hem bitkiler hem hayvanlar sahnede yer alıyor. Ama bu kez hayvanlar başrolde değil. Onlar, bitkilerin açtığı yolda yürüyen misafirler sadece. Türler arasındaki o kadim etkileşimler, bugün “yuvamız” dediğimiz Dünya’yı nasıl şekillendirdi? Hangi bitki hangi canlının evrimini tetikledi? Hangi orman hangi türün doğuşuna zemin hazırladı?
Tüm bu soruların yanıtları, Hayat Ağacı’nın giderek büyüyen gövdesi boyunca yürüyerek veriliyor. Taşlaşmış sessiz kayıtların içinden, kadim köklerden günümüze uzanan evrimsel hikâyenin dallarını keşfe çıkarıyor bizi.
Bugün dinozorları, kılıç dişli kedileri, mamutları konuşuyoruz. Onlara hayranlık duyuyoruz. Onların devasa kemiklerini müzelerde izliyor, çocuklarımıza
Bu kitabı storytelden dinledim. Daha sonra 3 tane sipariş verdim biri bana, ikisi arkadaşlarıma. Kütüphanemde bulunsun, arada açıp okuyup tekrar hatırlayayım istedim.
Çok şey öğrendim bu kitaptan.
Bazıları:
İdrar pH ölçen sticker al eczaneden
Sabah ölç. İdrar mutlaka bazik olmalı
*EBD. Evrensel biyolojik duyarlılık
*kinesiyoloji
*regülasyon blokajları
*suyu yemekle birlikte tüketme yemekten yarım saat önce ve yemekten yarım saat sonra tüket
*et veya protein tüketirken yanına elma sirkesi ya da limon tüket
* Yatmadan önce bir bardak elma sirkeli su sabah kalktığında idrarı alkalize eder.
*protein karbonhidrat oranı 1/4 olmalı.
100 gr et/protein yediysek 400 gr salata/sebze yemeliyiz
*sırt geçmiş
Göğüs gelecek
Geçmişte anne ile baba arasında kalmanın bedeli skolyozdur.
Su grubu: böbrek :kuralcı düzenli temiz ama özensiz giyinir. İnatçı ikna edilmesi zor dik kafalı. Bel bacak ayak ağrıları güvene önem verir. ölüm korkutucudur..şüphecidir panik atak sık görülür.
Ateştipi. karaciğer. klostrofobik korkusu öfkelenmemek için saygıya önem verir. Dış görünüm çok önemli. Toplumda dikkat çekici olmaya çalışır. ınsanlardan farklı görünür. saygı uyandırma isteği. Omuz baş ağrısı boyun.değişime direnç. Öfkelenmemek adına hayır diyemeyebilir. Sırt ağrısı omurga eğreli fibromiyalji safra kesesi manik ya da melankolik depresyon
Toprak tipi dalak pankreas.. Gelecekten ve başaramamaktan korkar. Aşırı yakınlık. Hoşsohbet güleryüz. Ana sorun takıntı. Sindirim sistemi sıkıntısı hayattan tat alamama ödem. Yavaş metabolizma kilo problemi. Maskeli depresyon
Hava tipi akciğer: temel korku yalnız kalma temel duygu üzüntü üzülmemek için insan seçme konusunda seçici kolay kolay güvenmez. Aileye düşkün. Zor karar verir ama sağlam karar verir. Amaç sonradan üzülmemek yalnız kalmamak. Kurallara
Saou Ichikawa’nın Kambur kitabını bitirdiğimde, elimde sadece bir roman değil, sanki ucu sivriltilmiş bir öfke tutuyormuşum gibi hissettim. Akutagawa Ödülü’nü alması şaşırtıcı değil; çünkü bu eser, alışık olduğumuz o engelleri aşan kahraman ya da ilham veren yaşam öyküsü klişelerini paramparça ediyor.
Kitabın kahramanı Şakaotaba, ağır bir skolyozla yaşayan, vaktinin çoğunu solunum cihazına bağlı ve bilgisayar başında geçiren bir kadın. Ancak Ichikawa, okuyucuyu Şakaotaba’ya acımaya davet etmiyor; tam tersine, sağlıklı insanların dünyasına karşı keskin bir ironi ve yer yer rahatsız edici bir dürüstlükle saldırıyor. Özellikle kağıt baskı kitapların ağırlığına dair yaptığı o meşhur vurgu beni çok etkiledi. Bizim için bir keyif aracı olan o kağıt yığınlarının, onun gibi bir vücut için nasıl bir zulüm ve erişilemez bir lüks olduğunu anlatırken, kendi ayrıcalıklarımın ağırlığı altında ezildiğimi hissettim.
Anlatım tarzı çok vurucu. Cümleler akıp giderken bir anda karşınıza öyle bir ifade çıkıyor ki durup soluklanma ihtiyacı hissediyorsunuz. Kitabın kısalığına aldanmamak lazım; etkisi sayfa sayısından çok daha büyük. Şakaotaba’nın annelik, cinsellik ve kendi bedeni üzerindeki kontrol arzusu üzerine kurduğu o çarpıcı plan, aslında bir nevi sistemden intikam alma biçimi gibi. Normal kabul edilen bedenin kutsallığını sarsıyor ve bizi, bakmaktan kaçındığımız o fiziksel gerçeklikle yüzleştiriyor.
Okurken bazen huzursuz oldum, bazen Şakaotaba’nın o kinayeli sesine gülümsedim ama en çok da samimiyetine hayran kaldım. Bu kitap, dışarıdan yardıma muhtaç görünen birinin iç dünyasında aslında ne kadar büyük bir fırtına koptuğunu ve o fırtınanın ne kadar entelektüel, ne kadar sert olabileceğini gösteriyor.
Eğer klasikleşmiş anlatıların dışına çıkan, sizi konfor alanınızdan çıkarıp
Asrın felaketi 6 Şubat...
Bütün iletişimin kesildiği, insanların birbirinden haber alamadığı, bir çok binanın yerle bir olduğu o gün...
Benim de hastanede solunum cihazına bağlı yatan, elektrikler kesildiği için babaannemin vefat ettiği o gün...
Okurken boğazım düğümlendi. Ama sadece deprem vesilesiyle değil... Bir mültecinin yaşadığı zorluklar sonunda tam mutlu oldum derken yaşadıkları sebebiyle...
Kitabımızın anlatıcısı depremde ulaşamadığı kuzeni Ferit'i bulabilmek amacıyla İskenderun'a gidiyor. Ferit'in binasının yakınlarında Ali ile karşılaşıyor. Ali'nin karısı ve kızı da göçük altında. Ne konuşabiliyor ne de bir şeyler yiyip içebiliyor. Yaşamla bağını iyice koparmaması için anlatıcımız Ali'yi sürekli konuşturuyor.
Kitabın devamında Irak'ta yaşanan savaş sonucu Ali'nin çocuk yaşta annesi,babası ve kardeşi gözünün önünde katledildikten sonra, mülteci olarak başına gelenler, çektiği acılar bütün çıplaklığıyla okuru da sanki anlatılanları yaşamışcasına içine alarak aktarılıyor.
Acaba Ali savaş sonrası kimsesiz kaldıktan sonra tekrar deprem sonrası da kimsesiz kalıyor mu? Bu sorunun cevabını merak ediyorsanız ki ben kitap boyu merak ettim, okuyun dostlar.
Gönül rahatlığıyla tavsiye ederim
