PINAR
@somnam
Gidemedim Senden1000Kitap
Dışarda birbirini kovalayan kediler,aceleyle yürüyen insanlar,tartışan genç delikanlılar ve onların yanındaki ürkek genç kızlar tüm bu kargaşaya inat sokak lambası dibinde sızan adam...
Esen rüzgarın saçlarımı savurarak görüş alanımı zorlaştırmasına aldırmadan izliyorum bu kargaşayı.Aklımdaki bütün soruları unutmak istercesine dikkatle izliyorum çevreyi, unutmak istiyorum seni....
Ama olmuyor.Tekrar sana geliyorum,kayboluyorum sende ve ansızın seriyorum ayaklarının altına gururumu.
Reklam
Mezarına ancak birkaç kere toprak atabildim ben, daha fazlasına yüreğim dayanmadı. Musa'ya verdim elimdeki küreği, üç dört adım geriye çekilip yere çömeldim ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Eğilip doğrulan insanları, kürek seslerini, toprağın kokusunu ve mezar taşlarının ağartısını buzlucamın gerisinden görüyormuş gibiydim orada ağlarken. Dünya gözyaşlarımın içindeydi artık, dünya bulanıktı, dünya ıslaktı ve dünya kalın uğultular eşliğinde, etrafa buğular saçarak, hafif hafif titriyordu.
Bir vakit ikimiz de sustuk. Neden sustuğumuzu bilmiyorum ama o an telefondaki sessizlik ikimizden doğmuyormuş gibi geldi bana. Sessizlik kılığına bürünmüş başka bir şey vardı sanki, aramızda, öylece duruyordu.
Puan vermedi·56 syf.·
2019 6. kitabı
Reklam