Gidişinin şerefine kaldırdım kadehimi bu gece,
İçinde ne bir öfke var, ne de sitemli bir hece.
Sen kendi yolunun ufkuna doğru sessizce yürürken,
Ben bu gidişi kutluyorum, yalnızlığımla baş başa ve ince ince.
Şerefine olsun...
Beni benden alıp götüren o masum gülüşünün,
Bir rüya gibi başlayıp, kabusa dönen o dönüşünün.
Yalan da olsa güzeldi, kalbimi titreten her yemin,
Şimdi kadehimde eriyor izleri, o eski, o tozlu günlerin.
Gözlerin geliyor aklıma, bir anlık duraksıyorum,
Sonra dökülen her damlada seni biraz daha uğurluyorum.
Bu ne bir yas, ne de geri dön diye bir yalvarış;
Bu, senden kalan son enkazı, kendimle barıştırma yarışı.