Bugün bir şey yaşadım ama yaşadığım şey fotoğrafını koyduğum camiyi sonradan alakadar ediyor. Ben Gürpınar'da Pınartepe mahallesinde oturuyorum. 18, 19 seneyi geçmiştir de. Bizim mahalle Büyükçekmece'ye bağlı ve neyse çıkayım bir temiz hava alayım hemde KPSS'ye çalışayım diye mahallemizin merkez camisine gittim. Yav yıllarca oturduğum mahalle tamam sıklıkla Ehlibeyt camisinde takılıyorum diye milyonda bir görebilirler de arkadaş mahallede de görüyorsunuz beni. Şiaların tanıdığı kadar Sünnilerde tanıyorlar yani beni. 2026 model peygamber sahabesi gibiyim bir nevi. Cebimde para olunca çayda içiyorum, insanlarla da muhabbet ediyorum ama her gittiğimde öyle kindar bakıyorlar ki. Elimde kitap olsun ve oturup okuyayım kindar bakarlar, bir şeyler araştırayım aynı. Bugün artık son raddeye geldim Allah affetsin söve söve çıktım ve aşağıdaki mahalle de bu camiye geldim. Sıklıkla da gelirim bu camiye. Yani en çok geldiğim Ehlisünnet camisi burası. Bu aynı ebeveynime kızıp dedemlere kaçmak gibi. Neyse öğlen ezanı okundu diye gittim abdestimi aldım ve namaz kılmaya gittim. Cemaatin dağılmasına yakın gittiğim için babamdan büyük birisi camiden çıkarken yanlışlıkla ayakkabısını elinden düşürdü ve ayakkabı bana gelmediği, bende hiç umursamadığım hâlde adam benden babacan bir şekilde özür diledi. Namazımı kıldım, çıktım avlusunda ders çalışayım dedim. Baktım amcalar bir yerde toplanmış çay içiyorlar. Bende gidip içeyim dedim ama ücretli mi diye de sordum. Adam ücretsiz olduğunu söyledi ama gönlümden ne kadar koparsa diye de sadaka atmamı rica etti. Bende hayırlı bir evlilik adına attım. Çayımı içtim, dersime çalıştım adamlar dondurma ve lokumda ısmarladılar. Adamlara dedim "Bende Pınartepe mahallesinde oturuyorum orada merkez camisine gittim. Her gittiğimde düşman gözüyle bakınca Allah