Yurt odamda son akşam overthinkleme günüm:(yanıp yanıp sönen kırmızı ışıklar ,tek bir ışıkla aydınlanan Park,gecenin sessizliği,sokak lambaları,altın kubbe )🌌 00.03
Hayata Dair
Ufka bir bak yiğidim
Istırâbdır yiğidim azığımız, hicrandır Mirasımız mahkûmdur, mahzundur, perişandır. Gene de ye'se düşme yiğidim; imtihandır. Filizlenen her ölüm, mazlumlara nişandır. Ne gönüllerde sevinç, ruhlarda beyaz kaldı. Ufka bir bak, ilerle; inkılâba az kaldı. Ülkemden hatırıma hep sefiller geliyor. Bin yüzlü Ebrehe'ler, kara filler geliyor. Şimdi devran değişti; ebâbiller geliyor. İbrahim bahçesinden taze güller geliyor. Âlemde, duyulacak kutlu bir âvaz kaldı. Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı. Çöküyor sırtımızda yükselen vahşi duvar. Heykeller kırılıyor; dökülüyor mumyalar. Toprağın sinesinde umut var, heyecan var. Okşadığın her kökten fışkırıyor bir bahar. Buzlar çözüldü; kıştan kuru bir ayaz kaldı. Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı. Gözlerin âyet âyet büyüyen bir bebektir. Ellerin sokaklarda uçuşan kelebektir. Sana rehberlik eden ne cindir, ne melektir. O bir İnsan-ı Kâmil, mücella bir dilektir. O'ndan bize ebedî sürecek bir haz kaldı. Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı. Bulanık akan sular durulacak yeniden. Gökyüzüne direkler vurulacak yeniden. Saâdet menziline varılacak yeniden. Çağlar üstü bir nizam kurulacak yeniden. Cehaletin elinde lanetli bir saz kaldı. Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.
Şiir
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
" Şiddetle başlayan hazlar , şiddetle son bulur; ölümleri olur zaferleri , öpüşürken yok olan ateşle barut gibi. "
Aniden, can veriyor Denizlerimde martılar sen giderken.. Bir telaş, bir kargaşa Dolanır dururum bir boşluğun ortasında. Ve sen, bilmiyorsun.. Yaşam sebebim, kaderim, son nefesim Tek sensin..
Müzik
"Seni ilk tanıdığım haline aşığım, son tanıdığım haline ise kırgın."
İnsanın içinde kırılan şey umut değildir. umut, en son vazgeçendir. önce sesin yorulur, sonra gözlerin, sonra beklemelerin… en sonunda da bir sabah uyanırsın. aynı güneş doğmuştur, aynı dünya dönüyordur. değişen tek şey, artık hiçbir mucizenin kapını çalmayacağını kabullenmiş olmandır. işte o gün, insan hayata küsmüyor. sadece beklentilerinin ışığını usulca söndürüyor.