Düzen, ancak çokluğun ve çeşitliliğin üzerine çıkıldığında, onları birlik içinde tasavvur etmek için her şeyi yalıtık ve "ayrık" olarak ele almaya son verildiğinde görülür.
Gerçek devrimci, yolunu hiç sapıtmadan bitirendir.Bir devrimci ölmeden, yani son sözünü söyleyip de kavgadan çekilmeden yargıya varılmaz.Gerçek devrimci midir, değil midir bir şey denemez.En son anda sapıtıp bütün geçmişini yıkanlar çok görülmüştür.Devrimcilikte emeklilik hakkı yoktur.
Hiçbir zaman şu son günlerde olduğu kadar ölüme yakın olmadım .
Adeta bana bir teselli hissi veriyor, bir gün öleceğimi düşünmek. Başka
şeylerden korkuyorum. Zaten ömrüm korku içinde geçiyor.
4)Şehvet
Bu, insan beşinci mertebeye ulaştıran hayvanî şehvettir. Beşinci menzil zillettir.
5)Zillet(Mezellet)
Zillet menzilinde şehvetini gerçekleştirmek üzere arzulu davranan insan izzetini yitirerek zelil ve hor kalır. Zillette altıncı mertebeye varıncaya kadar aşırı gider. Altıncı mertebe "yerin dibi" diye isimlendirilir.
6)Yerin Dibi(Tahte's-serâ)
Tahte's-serâ, toprak altına işaret eden bir terimdir. Toprağın altı ise insanın zilletin son derecesine ulaşmasına işaret eder. Artık ona herhangi bir fayda veremez. Bu menzil onu yedinci menzil demek olan cehalet menziline ulaştırır.
7)Bilgisizlik(Cehâlet)
Bu aşamada cehalet ve diğer insanlara eziyet huyu belirir. Böyle bir kul, kendisi nasıl davranıyorsa insanlardan da aynı karşılığı görmeye başlar. Bu kez kötülükleri gizleyerek yapmak zorunda kalır ve her zaman kötülüğü yapmak için uygun zamanı kollar. Bu hal insanı sekizinci menzile ulaştırır. Sekizinci menzil kindir.