"Bugün yine annemle kavga ettik. Hep sinirli annem. Bana, anneanneme, dayıma, en çok da babama... Babam artık iyi, düzeldi; keşke annem de düzelse... Bazen ona gıcık oluyorum. Onu kızdırmak için bir sürü gofret yedim yine. Annem kendine robot istiyor, ama ben robot değilim: Ben çocuğum. Çok yemek zararlı, çok tablet zararlı, çok koşmak zararlı, çok havuz zararlı... İyiliğim içinmiş hepsi, çok seviyormuş beni, ama bence çok sevmek de zararlı. Anneanneme kızdığı ne varsa kendi de yapıyor. Babamla artık barışmayacaklarını biliyorum, belki bir gün arkadaş olurlar. Bir kere bir kavgalarını duymuştum, doğmamla ilgiliydi. Annem benim doğmamı istememiş mi ki? Bazen ben de ödev yapmak istemiyorum, ben de annemin ödevi miyim? Annem hep kızıyor. Hep karışıyor. Ağlamama, yememe, oynamama, koşmama... Başka biri olayım istiyor. İyi de, ben başka biri olursam annem beni sevemez ki, başka birini sever. O ben değilim ki... Ben, ben olayım istiyorum. Keşke annem de bunu anlasa."