Mustafa Öztürk bu kitabında, başlığından da kolayca anlaşılacağı üzere Kur'an'daki yaratılışla alakalı kavram ve anlatıları derinlemesine incelemiş. Öncelikle kitabın akademik düzeyde olduğunu belirtmem gerekir. Çünkü konuyla ilgisi olmayanlar için fazlasıyla ayrıntı içermekte. Şöyle ki bir kavram üzerine farklı görüşleri olan hemen her İslâm âliminin -buna bazen Şia da dahil- fikirlerine yer verilmiş. Benim açımdan geçmişte bu konuların nasıl ele alındığını görmek yararlı oldu diyebilirim. Ayrıca kitabın dili başlarda ağır gelebilir, çünkü bolca Arapça kelime mevcut. Bu, hocanın okuduğum beşinci kitabı olması sebebiyle ben alıştım.
Genel hatlarıyla söyleyecek olursam, yaratılışla ilişkili temel kavramların anlam ve kökenleri; Kur'an'da bahsi geçen "altı günde yaratma", "arşın suyun üstünde olması", "yedi kat gök", "insan ve Âdem'in topraktan yaratılışı", "İblis'in meleklerden olup olmadığı" gibi bugün problemli gibi gözüken meseleler ve son olarak da Kur'an-evrim münasebeti kitapta ele alınmış.
Öztürk hoca Kur'an'ı tarihsel bir okumayla inceleyen biri. Başlıkların sonuç kısımlarında buna uygun izahatler görmek mümkün. Yalnız kafama takılan şöyle bir husus oldu: "Tesviye ve Ruh Üfleme" başlığının son paragrafında Kur'an'ın, İsa nebi için "Mesih, Rûhulkudüs'le destekleme, kelimetullah, babasız dünyaya gelmiş" gibi Hıristiyanlıkça da kabul gören sıfatları zikretmesinin sebebini, "Müslüman-Hıristiyan dostluğunu pekiştirme stratejisi"ne bağlamış. Bu yönüyle sırf "strateji" uğruna tarihî bir şahsiyetin adeta araç olarak kullanılması hakikati göz ardı etmek gibi bir sonuca çıkmaz mı?