Sırça FanusDuygu ve Düşünce
Başta kafamı çok karıştırdı ama kitabın sonunda ruhsal hastalıkların tamamen biten bir hikaye olmadığını anladım. Esther fanustan çıkmaya yaklaşmış ama fanusun bir gün tekrar inip inmeyeceğini bilemeyiz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazen hayat bizi o kadar çok sağa sola savuruyor ki, günün sonunda aynaya baktığında karşındaki kişiyi kendine yabancı biri gibi görüyorsun. Sanki bir başkasının hayatını yaşıyormuşsun, sürekli birilerine bir şeyler kanıtlamaya çalışıyormuşsun gibi... Yorgunluk dediğimiz şey de tam burada başlıyor zaten; omuzlarımızdaki yükten değil, aslında kendimiz olmaktan vazgeçtiğimiz için yoruluyoruz.
Özüne dönmek dediğimiz şey öyle çok matah, üzerinde uzun uzun konuşulacak felsefi bir olay değil. Sadece durup kendine şu soruyu dürüstçe sormak: "Ben gerçekten ne istiyorum?"
Başkaları ne der, ayıp olur mu, yeterince başarılı mıyım, o ne düşünür... Bunların hepsini bir kenara bırak. İnsanlar her zaman konuşacak bir şey bulur, sen en doğrusunu yapsan da bulurlar. O yüzden hayatını onların gözünden değil, kendi içindeki o pusulaya bakarak yaşamaya başlamak lazım.
Her yürek bir gün kaybedermiş yönünü.
Kimi çıkmaz sokaklara girer,Kimi yürür uçurumlara.
Mutluluk,Ya uçurumun dibindedir,
Ya da çıkmaz sokağın sonunda ki duvarın arkasında.
Bu yüzden vazgeçme asla.
Bin adımda varamadığına ulaşırsın gün gelir bir adımda..
Ya sonra? (geceye bir şiir bırak kendinden)
Meraklı gözler vardı önceleri,
En başında meydan okuyan aşka,
İlkleri iliklerimize kadar hissetmiştik oysa.
Ya sonra?
Sonra mesafeler girdi aramıza;
Ne koşan ayakların aşabildiği,
Ne zamanın silebildiği,
Ne de unutmanın unutturabildiği...
Ya sonunda?
En sonunda ve en solumda,
Son bir nefes girdi aramıza;
Birimizin başlangıcı olan yerde,
Diğerimizin sonu kaldı.
Enes İnce
Enes İnce