Saat sabahın 5’i olmuş nerdeyse ama ben hâlâ kitap okuyorum. Sanırım 2 saat sonra okula da şişmiş göz altı torbalarım gidecek. Tanımıyorum kendilerini, benden bağımsız hareket etsinler. Ben biraz daha okuyayım.
Ne yapayım, benim zanaatım da bu, yazı yazmak. Yazı yazıp ekmek yemek. Yazmak demek, aklıma ne gelirse kâğıda geçirmek değil elbet. Ama ben aklıma ne eserse yazan cinsindenim, ne yapayım?
Sonuna kadar küsüp yeni dostluklar kuracağız. Bu iş sonuna kadar böyle gidecek. Kim bilir belki de bu böyle olduğu için, tecessüsümiz hiç eksilmeden yeniden yeniye doğduğu için yaşamak insanlarla beraber güzel değilse bile çekici bir şeydir.
Sayfa 120 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu