"Tıpkı o günlerdeki gibi, tıpkı o halimdeki gibi... Yıllar geçmişti üstünden, kurtulmuştum kimilerine göre göre ams hiç bir zaman iyi olmamıştı ve hiçbir zaman ne yapacağımı bilememiştim. Bu resimde iyi veya güvenli olan, mutluluk vadeden hiç bir şey yoktu. Kendimi kurtarsam, içeride bekleyen küçük kızı kurtarsam bile bitmeyecekti, sonu yoktu sokakta bırakılan çocukların. Oysa herkes bu kadar bencil olmayı bırakıp birini kurtarsa,dünyada kötülük böylesine kol gezmezdi.
...
Zavallı küçük aptal kız... Benim salak bir elbise yüzünden melek olabileceği mi sanıyordu. Dünyanın ona ne yapacağının farkında değildi.
Bütün meleklerinin kanadını kendisi kıracaktı.
En büyük günahlar hep melek olanlardı."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"İstanbulda yaşamak nasıl bir his biliyor musun? Hayatımın bir kısmını otogarlarda ve havaalanlarında uyuyarak geçirdim, kalcak bir yererim olmadığı için...Başka şehirlerden gelen insanlar yol kenarlarında dilenen çocuklara üzülerek bakarlar önce, ikinci kez gördüklerinde de üzülürler, üçüncüde onu orada görmeye alışmışlardır. O çocuk o yolun bir parçası olmuştur artık; dördüncüde ise onu görmezler bile, üstüne badıp geçtikleri bir yol olur o. İnsanlar alışır, her şeye alışır ve her şeyi görmezden gelir. Üzülmüzler demiyorum; öfkelenmezler, demiyorum ama herkes ilk önce 'Bu benim hatam değil' diyerek kenara çekilir, sonra 'Bunu ben düzeltemem' der, ardından 'Dünyayı ben kurtaramam'der. Süper kahramanlar filimlerde hep çok güçlü gösterilir çünkü insanlığı kurtarmak için çok güçlü olunması gerekir ama bu nasıl büyük bir yanılgı... İnsanlığı kurtarmak için insan olunması gerekir sadece."
"Bu benim suçum değil... Senin suçun da değil. Neden birilerini suçlamak zorundasın."
"Senin değil, benim değil ama birilerinin. O birilerine izin verenler kim? Sen, ben ve diğerleri. Anlamıyor musun ? Tek bir suçlu yok, birileri bunu başlatmadı. Bu başladı ve hiç kimse bunun karşısında durmadı... Birilerinin çığlık attığı yerde, birileri sadece kulaklarını tıktı. Herkes sokak hayvanlarını sevdiğini söyledi ama kimse onları evine almadı, çoğu evinin önüne bir kap su bırakmak için bile oturduğu yerden kalkmadı. Oturdukları koltuklar, uzandıkları yataklar hep daha konforluydu."
"Yaptıklarım, söylediklerim, hepsi birer pişmanlıktı. Hepsi birer zaaftı ve insanlara zaaflarınızı gösterdiğiniz zaman, bunu size karşı kullanacakları anı kollarlardı. Ayza da hepimiz gibi kendini iyi bir insan sanıyor olabilirdi ama bir gün, öyle bir an gelecekti ki kendisini başka bir yolu olmadığına inandırdırıp yalnış seçimler yapacaktı. Hepimiz gibi kötülüğüne kılıflar uyduracaklar, hepimiz gibi günahları için şeytanlarını suçlayacaktı."
9/10
175 günde okudu
·2026 3. kitabı
