Zaqa profilimi ziyaret et ve bana soru sor zaqa.net/Karlkarlovic https://1000kitap.com/zaqanet zaqa.net/Karlkarlovic
Reklam
Bazen en güzel şey, hiçbir şey olmamasıdır. Ne yetişilecek bir yer, ne cevaplanacak bir soru, ne de doldurulması gereken bir boşluk... Sadece sessizlik. Blaise Pascal şöyle der: “İnsanın bütün mutsuzluğu, tek başına sessizce bir odada oturamamasından gelir.” Oysa sessizlik, kaçılması gereken bir şey değil; insanın kendine en çok yaklaştığı yerdir. Bugün biraz müziği kıs, telefonu kenara bırak ve anın sesini dinle. Belki de uzun zamandır ihtiyacın olan şey, tam olarak budur. 🌙🎶
Gidelim buradan.
"Gidelim buradan... Burası bizim değil. Nasıl başederiz bu kadar saçmalıkla?
Her şeye sıfırdan başlanabilecek bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... İlaçlarını yanına alma. Kitaplarımı almayayım ben de. Biraz da onlar çıldırtmıyor mu bizi? Havası ilaç, denizi kitap bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... Bıktım tepemizde sallanan manasız sorulardan.
Soru sorma artık bana.
Soru sormayayım sana.
Her türlü sorunun tedavülden kalktığı bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan. Burada insanlar kötü. Hep bir şeyler anlatmamızı bekliyorlar, hep bir şeyler anlatmamızı isteyecekler, bitmeyecek bu hiç bitmeyecek.
Kimseye bir şey anlatmak zorunda kalmayacağımız bir yerlere gidelim.
... "
Bir ceketi omuzlarıma alıp öylece,
Anahtarı masanın üstünde bırakıp,
Hiçbir vedaya sığmadan, sessizce,
Kendi hayatımdan çıkıp gidesim var.
Adımı bilmeyen sokaklar arıyorum,
Yüzüme bakınca derdimi okumayan yabancılar...
Her sabah aynı aynaya bakmaktan,
Aynı hikayeyi yaşamaktan yoruldum bu aralar.
Ne bir kırgınlık öfkeyle büyüyen,
Ne de bir kaçış korkunun gölgesinde.
Sadece bir durak tek istediğim;
Kimsenin beni beklemediği o yerde.
Gölge gibi takip ediyor beni geçmişim,
Yorgun anılar, yarım kalmış dilekler...
Şimdi bir yabancı gibi, usulca,
Kendi kapımdan geçip gidesim var.
Ne bavulumda bir hırka, ne aklımda bir soru,
Yollara teslim etmek istiyorum bu ağır yorgunluğu.
Bir nefeslik sadeleşmek, kaybolmak belki de,
Bugün kendimi kendimde bırakıp, gidesim var.
Galiba gitgide insanların nefret ettiği kişi oluyorum. Davranışları, hâl ve hareketleri, sanki istenmiyormuşsun gibi bir his doğuruyor. Peki neden? Onca yardımı, onca desteği sen veriyorsun ama görmezden geliniyorsun. Ne tuhaf, değil mi?
Sonra da şu soru akıllarına geliyor: Her zaman pozitif olan insan neden negatif oldu? Sen birini kendinden soğutuyorsan, o neden pozitif kalsın ki? Her şey karşılıklıdır. Sen pozitifsen o da pozitiftir; negatifsen o da negatiftir.
A. Doruk
Reklam
Reklam