şu ana dek okuduğum hiçbir kitabın incelemesini yapmadım, yapamadım. okuduğum bu son kitapta ahvalimin nedeni için bir deneme yapacağım.
kitap bir danışma senasının diyalog ve iç monoloğu şeklinde ilerlediği için mesleki düşünerek okumaya başladım. Terapistin danışanına kurduğu cümleler kendimin alanda deneyimli birisi olmamasına rağmen üslup bakımından tarafıma 'korkunç' geldi. Örnek olarak terpistin "insanların hakkınızda ne dediğine bu kadar önem atfetmemenizi isterim." şeklinde kurduğu cümle etik açıdan doğru gelmiyor. Danışan bizim ne istediğimizle ilgilenmemeli, biz odağı danışanda tutmalıyız. danışanın "bir gün yeterince özsaygım olacak mı?" sorusuna "muhtemelen" şeklinde bir cevap vermek de uygun görünmüyor. Bu danışanın sorularının cevaplarını danışmanda aramasına sebebiyet verebilir ki bu da süreci öğretmen-öğrenci ilişkisine dönüştürebilir. İstenen hareket zannımca danışana sokratik sorgulama, kâr zarar analizi yaptırabilmektir. veya "kendimi iyi tanımıyor muyum?" diyen danışana "bence kendinizle çok ilgilenmiyorsunuz" demek yerinde değil gibi. Bunun yerine "kendinizi tanıyıp tanımadığınız konusunda bir bilginiz olmadığını söylediniz, sizce kendini tanıyan bir insan nasıl olur, size kendinizi tanımadığınızı düşündüren nedir?" gibi içerik yansıtmasının ardından seçilen bir soru yöneltilebilir ki danışanın uygun koşullarda konuşmasını teşvik edelim ve danışanın bilişsel çarpıtmalarını, şemalarını anlayabilelim. veya başka bir örnek; "... naziksiniz zaten, bu konuda yapabileceğiniz bir şey yok" demek danışanın kitaba göre halihazırda olan acizlik duygusunu sağlıksız şekilde devam ettirebilir.
anlaşılacağı üzere kitabı okumalarım tepkili devam etti. ardından başka şeyler düşünmeye başladım. biraz kitap hk. araştırma yaptım. kitap otobiyografik yani kurgu
Ruhlar Evi
Ruhlar Evi, her okunuşta farklı bir yönü keşfedilebilecek çok katmanlı bir roman. Psikolojik açıdan hafıza ve travmayı, sosyolojik açıdan sınıf çatışmalarını ve toplumsal adaletsizlikleri, felsefi açıdan ise kaderi, özgür iradeyi ve insanın geçmişiyle ilişkisini sorgulamaya açıyor.
"Isabel Allende, Ruhlar Evi'nde yalnızca bir ailenin hikâyesini anlatmıyor; hafızanın, travmanın, iktidarın ve umudun kuşaklar boyunca nasıl aktarıldığını da gösteriyor."
Roman boyunca en çok Clara’nın bilgeliği ve Alba’nın direnci etkiledi beni. Clara, hayatını başkalarının beklentilerine göre şekillendirmeden kendi iç dünyasına sadık kalabilen bir kadın. Alba ise yaşadığı bütün acılara rağmen umudunu ve insanlığını koruyabilen bir karakter. Biri kök salmayı, diğeri ise fırtınada eğilip kırılmamayı öğretiyor.
Altını çizdiğim bir bölümü de bırakayım buraya. 189. sayfada Clara, kızı Blanca’yı yoksullara yardım dağıtmaya götürdüğünde ona şöyle diyordu:
"Vicdanlarımızı yatıştırmaya yarıyor bunlar, kızım; ama yoksullara bir faydası olmuyor. Onların hayırseverliğe değil, adalete ihtiyacı var."
Roman boyunca pek çok etkileyici cümle okudum ama bu söz, kitabın toplumsal vicdanını tek başına özetliyordu.
Roman, zengin ile yoksul, güçlü ile güçsüz arasındaki uçurumun yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda ahlaki ve insani sonuçları olduğunu gösteriyor.
Kitabı bitirdiğimde ise aklımda şu soru kaldı: İnsan gerçekten kendi hayatını mı yaşar, yoksa kendisinden önce yaşamış insanların tamamlanmamış hikâyelerini de taşır mı?
Belki de Ruhlar Evi'nin en güçlü yanı, okurunu tam da bu sorunun üzerinde düşünmeye davet etmesidir. Ve belki de bize hatırlattığı en önemli şey şudur: Geçmişle yüzleşmeyen toplumlar da insanlar gibi aynı acıları tekrar tekrar yaşamaya mahkûmdur
Reklam
Herkese merhaba...
Bu gün uzuuuun zamandır okumadığım vampirlerimle geldim. @okumacemberiolusturalim etkinliğimin biten üçüncü kitabı. Aynı zaman da 
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliği için seçtiği @artemisyayinlari nın birinci kitabı.
Önce bir soru sormak istiyorum. Doğa üstü bir yeteneğiniz olsaydı ne olmasını isterdiniz? Zihin okumak ya da şekil değiştirmek istekleriniz arasında olur muydu?
Güneyli Vampirler Serisi'nin sadece iki kitabı yıllardır duruyordu kitaplığımda. 
Burcu Atilgan nın bir canlı yayınında "güzel seridir" demesi üzerine tamamlamaya karar verdim ve işte ilk kitabı #gündüzölüsü bitti bile. Belli bir zamandan sonra (yaştan sonra demicim daha gencim ben ) vampir kitaplarının pek sarmayacağını düşünmüştüm ama korktuğum gibi olmadı. Hatta özlemişim, sayfalar birbiri ardına nasıl hızla döndü anlamadım. Klişeleşmiş vampir tanımlarının yanı sıra sürprizlerde vardı. Bu sayede belki de heyecanlı, aksiyonlu olduğu kadar eğlenceli bir okuma da oldu benim için. Çok yazım hatasıyla karşılaştım ama sevdiğim için görmezden geliyorum bu seferlik.
Ufak bir kasaba da yaşanıyor olaylar. İnsanlardan gizlenen vampirler yok bu kitapta, bara gelip garsona A Rh + var mı diye soran vampirler var. Her şey ulu orta yaşanıyor. Sahip olmayanların yetenek olarak gördüğü, sahip olanın ise kusur diye adlandırdığı bir özelliğe sahip olan Sookie ile Bill'in hikayesi. İkinci kitabına gece küçük bir giriş yapmadan duramadım. Bu tarz okumayı seven varsa buyursun efendim.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliği için seçtiği @artemisyayinlari nın birinci kitabı.
Önce bir soru sormak istiyorum. Doğa üstü bir yeteneğiniz olsaydı ne olmasını isterdiniz? Zihin okumak ya da şekil değiştirmek istekleriniz arasında olur muydu?
Güneyli Vampirler Serisi'nin sadece iki kitabı yıllardır duruyordu kitaplığımda. Burcu Atilgan nın bir canlı yayınında "güzel seridir" demesi üzerine tamamlamaya karar verdim ve işte ilk kitabı #gündüzölüsü bitti bile. Belli bir zamandan sonra (yaştan sonra demicim daha gencim ben ) vampir kitaplarının pek sarmayacağını düşünmüştüm ama korktuğum gibi olmadı. Hatta özlemişim, sayfalar birbiri ardına nasıl hızla döndü anlamadım. Klişeleşmiş vampir tanımlarının yanı sıra sürprizlerde vardı. Bu sayede belki de heyecanlı, aksiyonlu olduğu kadar eğlenceli bir okuma da oldu benim için. Çok yazım hatasıyla karşılaştım ama sevdiğim için görmezden geliyorum bu seferlik.
Ufak bir kasaba da yaşanıyor olaylar. İnsanlardan gizlenen vampirler yok bu kitapta, bara gelip garsona A Rh + var mı diye soran vampirler var. Her şey ulu orta yaşanıyor. Sahip olmayanların yetenek olarak gördüğü, sahip olanın ise kusur diye adlandırdığı bir özelliğe sahip olan Sookie ile Bill'in hikayesi. İkinci kitabına gece küçük bir giriş yapmadan duramadım. Bu tarz okumayı seven varsa buyursun efendim.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
“Kurallar kaldırıldığında,parametreler ortadan kalktığında,insanların neler yapabileceğine şaşarsın”
Bugün size ‘vay canına arkadaş!’dedirtecek bir kitapla geldim.
“Biri beni izliyordu.
Beni dinliyordu.
Beni gözetliyordu.
Beni takip ediyordu.”
Sydney Denik..Biyoloji bölümünde yüksek lisans öğrencisi.Üniversitede yaşadığı bir takım talihsiz olay sonucunda bursunu kaybetmesinin ardından şaşırtıcı bir kabul alır ünlü Madrona Vakfı’ndan.Son derece gizli bir kuruluş olan Madrona’da Alzheimer üzerinde çalışma süren ekibe katılmak için burs kazandığını öğrenir.Kabul edilmesi zor;hatta imkansız görünse de başarmıştı,bunu kaybetmeyi göze almayacaktı;çünkü gidecek başka bir yeri yoktu!
Kendisi gibi başka öğrencilerle birlikte 16 hafta kalacağı Vancouver Adası’na gider.Adaya ayak bastığı andan itibaren gariplikler ortaya çıkar.Bazı öğrencilerin ‘sözde’ geri gönderilmeleri,hayvanlardaki tuhaf hal ve görünümler,mantarlar,gaipten gelen sesler,etrafta dolaşan ‘hayaletler’,ormanın sakladığı sırlar..Bunların hepsi gerçekten oluyor mu?Ya da orası tekinsiz bir yer mi?Belki de zaten DEHB’li olan Sydney’in aklı ona oyun oynuyordur ne dersiniz?
Wes Kincaid..Dark romanlardan fırlayıp gelen tesisin yakışıklı beyin cerrahı ve stajyerlerin ‘zorunlu’psikoloğu.Daha ilk karşılaşmalarından itibaren Sydney ile aralarındaki çekim başta hoşuma gitse de,bu kadar kısa sürede gelişen büyük takıntı soru işaretlerine neden oldu(ki eklenen smut sahnelerden rahatsız olmasam da gerekli de bulmadım,hikayeye ne kattı ki?)diyordum ki sonları,tesis ve onlar hakkındaki tüm gerçekleri okuyana kadar.Sonunda soru işaretlerinden eser kalmadı,vay canına’lık kısmı işte tam da o noktada.
Sydney’in doğru ve yanlışlarıyla verilmesi ve hatta sonunda ‘hangi kişi olmak istediğini seçmesi’ güzeldi.Betimlemeleri öyle
Çok detaylı bir anlatımı hal eden bir evren yok zaten o yüzden de kısaca bahsedicem.
Ana kadın karakterimiz bir müzisyen ve erkek karakterimiz de asosyal bir iblis. Bir şekilde tanışıyor ve yatıyorlar ediyorlar falan. Bol oranda akıl fikir hep smut içerikli bir kitap. Ardından bir anda olaylar sarpa sarıyor. Kızımızda beklenmedik şeyler ortaya çıkıyor, kızımızın arka plandaki ailesi de işin içine dahil oluyor. Akıllarda dev dev soru işaretleri. Kaçıyorlar ama kimden kaçıyorlar belli değil derken işte en azından mutlu sonla bitti. Son zamanlarda okuduğum kitaplar hep kötü bittiği için bana iyi geldi puanım da biraz bu şahsi sebepten verdim.
Aslımda bu yazarın başka bir kitabını okumuştum harikaydı o yüzden diğer kitaplarını aldım ama bu beklentimi evren açısından ve karakterler olarak karşılayamadı. Yinede belirtiyim ; %50 smut %10 aşk %20 fantastik %20 smut hayali kuran karakter içerir..
Dedektif ile okur arasında adil bir düello sunan ve Honkaku türünü Japonya'da yeniden canlandıran kitap: Tokyo Zodiac Murders. Honkaku dediğimiz türü kısaca özetlemek gerekirse; dedektif ile neredeyse aynı şeyleri okuyup görüyoruz. Doğaüstü olaylara yer verilmiyor, tüm bilgiler okura eksiksiz sunuluyor, kurgu genelde harita ve görsellerle destekleniyor.
Gelelim kitaba... Bu kitapta olayı çözen iki kişi var: Anlatıcımız ve dedektifimiz. Burada fazla isim verip kafanızı karıştırmak istemem, keza kitap bunu fazlasıyla yapıyor. Direkt Burç Cinayetleri diyeceğim yani zodiac işte burç. Burç Cinayetleri, Japonya’nın 40 senedir çözülememiş en büyük, en korkunç gizemlerinden ve cinayet silsilelerinden biri. Üzerine kitaplar, teoriler yazılmış yani polis kayıtlarının bile halka açıldığı bir olaydan bahsediyoruz. Şimdi spoiler vermeden kitabın başını anlatacağım; zaten burası kitabın çok küçük bir kısmı, kitabı okumak isteyenler için verilen konu gibi yani.
Kitabın başında bizi Heikichi Umezawa adında bir adamın vasiyetnamesi karşılıyor. Yazdığı şeyler özetle şöyle: Kendisinin şeytani bir güç tarafından ele geçirildiğini söylüyor ve 6 kadının vücut parçalarından mükemmel Azoth'u yaratmak istediğini belirtiyor. Falcılığa, astrolojiye ve kadınlara aşırı ilgili olduğunu yazmış. Aynı evde yaşadığı tam 9 kadın var: 2 öz kızı, 3 üvey kızı, ikinci eşi, yengesi ve 2 yeğeni. Anneler ve en büyük üvey kız haricinde kalan 6 kız, Azoth için kurban seçilen kızlar. Yalnız bu öyle basit bir plan değil; hadi şunu öldür, kes tarzı bir şeyden bahsetmiyoruz.
Yazdığına göre astrolojide vücudun her bölümünün onu yöneten, koruyan ve güçlendiren kendi gezegeni varmış. Her kızın burcu farklı. 6 kızın burcuna göre baş, göğüs, karın, kalçalar, uyluklar ve bacaklar kesilmeliymiş.Yalnız bu kadarla da
Reklam
Reklam