beş yaşım...
yemin ederim çok güçlüyüm,öyle çok güçlüyüm ki dilimde sen yoksun ama kalbimde hep varsın. öyle çok güçlüyüm ki.seninle yaşamayı kendime öğretmeye çalışıyorum.
çocukluğum,ben seni hiçbir zaman affedemiyorum,ben bizi hiçbir zaman affedemiyorum..
Reklam
bomboş bakmıyordu,boş bir oda gibi bakıyordu. onun gözlerinde tek bir eşyası olmayan bir oda vardı ve gözlerinin içine girersem sesim yankı bulacakmış gibi hissediyordum.
yüzünde yirmi beş yaşındaki adamın yaşanmışlıkları yoktu; yüzünde bütün yaşlarını yaşamış bir adamın yaşanmışlıkları vardı.
"Sevgili dostum" dedi Sherlock Holmes, Baker Sokağı'ndaki evde ateşin karşısında otururken, "hayat,insan aklının düşünebileceğinden çok daha gariptir. İnsan,gelecekte sıradan denen şeyleri çoğu zaman hayal bile edemez. Eğer şu pencereden el ele uçup, bu büyük şehrin üzerinde dolaşarak çatıları hafifçe kaldırıp aşağıda olan garipliklere,sıra dışı tesadüflere,planlara,niyetlere ve nesilden nesile süren olaylar zincirine bakabilseydik, aslında doğası gereği sıradan ve önceden tahmin edilebilir olan insan ürünü eserlerinin hepsi, yararsız ve donuk bir hal alırdı.
Reklam