Senden çok şey eksiltmiş, “sen” olmana, var olmana izin vermemiş, canına dokunmuş, orayı yakıp küle çevirmiş herkesi affet ve yoluna öyle devam et! Çünkü yalnızca affedersen, o insanla ya da, insanlarla savaşın biter. Ama affedemezsen, yıllarca affedemediklerinin gölgesiyle yaşarsın. O insanları, kafanın içindeki bir odaya kitleyip, anahtarı üzerine aldığında, affettiğini düşünüyorsun ya hani. Aslında sen, affetmiş olmuyorsun, yalnızca onları zihnine kitlemiş oluyorsun. Bir gün kilidi açıp, içerdekileri özgür bıraktığında ve anahtarı da, üzerinde taşımaya bir son verdiğinde, işte o zaman affetmiş olmanın, ne kadar hafifletici bir şey olduğuna da, şahit olmuş olacaksın.
•Gülben
“Tanrım, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmem, değiştirebileceğim şeyleri değiştirebilmem için cesaret ve bunları birbirinden ayırt edebilmem için, bana, bilgelik ver.”