“Ben” olmayı başaramamış, kişiliğini oturtamamış, kendini yetiştirememiş hiçbir kimsenin, bir ilişkiye başlamasını doğru bulmuyorum. Çünkü ilişki dediğimiz şey, “biz” olmaktır. Ve “ben” olmayı başaramamış kişiler, ne yazık ki ilişkide “biz” olmayı da başaramazlar. Kendini yetiştirmiş, tek başına mutlu olmayı öğrenebilmiş, tek başına var olabilmiş bir insan ancak başka birini mutlu edebilir, başka birinde yeniden var olabilir ve başka birinin kendisinde yeniden var olmasını sağlayabilir, birini tamamlayabilir, birinde tamamlanabilir… Tek başına ateş olan, başkasının ateşini almaz, başkasını kül eder.
•Gülben