Sakinliği seviyorum. Ve sakin olan insanları… Hani böyle gürültüye, patırtıya ihtiyaç duymadan kendini anlatan, dağılsa da, dağıtmayan, kırılsa da, kırmayan, nezaket sahibi olan, o insanları… Sadeliği seviyorum. Ve kendini gösterişten sıyırmış, mutluluğu maddede değil de, manevi şeylerde bulan o insanları… Kitapları seviyorum. Ve kitap okumayı seven, kitapların kokusunu içine çeken, kitaplarla bir bütün olabilen o insanları… Hayvanları seviyorum. Ve hayvanların başını okşayabilecek merhameti, hala yüreğinde taşıyabilen o insanları… Sevginin en saf halini seviyorum. Ve ilişkide birbirine şart koşmayan, menfaat için birlikte olmayan, herhangi bir taktiğe başvurmayan, bedene değil de ruha hitap eden, yaralamayan, yormayan, ne olursa olsun, yan yana olabilen o insanları seviyor ve hep böyle insanlara, içten içe bir hayranlık duyuyorum.
•Gülben