Gülben SOYSAL
@soysalgulben
Ne çok güldün, ağlamamak için.
Az önce okuduğum, o müthiş cümle. :)Alıntı
“Işığı, bana yol gösterdiği için
seveceğim. Ama yıldızları gösterdiği için, karanlığa da minnettar olacağım.”
Tuğlalarını atarsan, birinin evi olamazsın. (23.48)1000Kitap
Sevgi, kendinden vazgeçerek, kendine ait parçaları eksilterek birine gitmek değil. Tuğlalarını atarsan, birinin evi olamazsın. Bırak, olduğun halinle sevsinler seni.
•Gülben
Ruhumuzda hissettiğimiz acı bambaşka. Çünkü tek başına, binlerce olaya işaret edebiliyor, binlerce anlamı taşıyabiliyor. İsmi yok, tarifi yok bu acının. Ve hatta ona dair yazılmış bir ilaç da yok. Belki hepimiz aynı acıdan muzdaribiz ama birimize iyi gelen ilaç, diğerimizi iyileştirmiyor. Biraz da bu yüzden insan, fiziksel acıyı, ruhsal acıya tercih ediyor. Çünkü bedeninde hissettiği acının, tam olarak nerede olduğunu biliyor, o acının yerini gösterebiliyor, o acıya hangi ilacın iyi geleceğini de biliyor. Burada, bildiği şeyler değil, bilmedikleri, yerini eliyle gösteremedikleri, “şuram acıyor” diyemedikleri tedirgin ediyor insanı.
•Gülben